زنی از گجراتی‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک گجراتی‌ها

زبان

هندواروپایی / هندوآریایی / گجراتی

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های هندواروپایی

دین

هندوئیسم، اسلام

درباره گجراتی‌ها

گجراتی‌ها مردم ساحل غربی هند هستند، یعنی ایالت دراز و دست‌شکل گجرات که به دریای عرب زده است، با دشت‌های نمکی، شهرهای بندری و فلات‌های خشک داخلی. بیش از هر جامعه‌ی هندی دیگری، با گستره‌ی بازرگانی‌شان شناخته می‌شوند. بازرگانان گجراتی قرن‌ها پیش از رسیدن پرتغالی‌ها میان سورات، عدن، ممباسا و مسقط با داو کشتی‌رانی می‌کردند، و این گرایش به بیرون هنوز در همه جا دیده می‌شود: در جامعه‌ی مهاجر که مغازه‌های محلی در لستر و متل‌ها در نیوجرسی را اداره می‌کند، در تبارهای بازرگان جین که دفترهای حسابشان به نسل‌های گذشته می‌رسد، و در جامعه‌های خوجه و بهره که هویت دینی‌شان را تجارت اقیانوس هند به همان اندازه‌ی آموزه شکل داده است.

این زبان به خانواده‌ی هندوآریایی تعلق دارد و خواهر هندی و مراتی است. با خط ویژه‌ی خودش نوشته می‌شود و سنت ادبی قوی دارد: نارسینه مهتا در قرن پانزدهم، گووردانرام تریپاتی در قرن نوزدهم، و واژگان شاعرانه و مذهبی که در جنبش بهاکتی شکل گرفته‌اند. از نظر دینی تصویر چندلایه است. اکثریت هندو به شدت به وایشنو گرایش دارد و کریشنا در دوارکا لحن عاطفی ویژه‌ای دارد. جینیسم، با وجود جمعیت اندک، وزنی فراتر از شمارش خود دارد، زیرا نگرش گجراتی‌ها به گیاه‌خواری، عدم خشونت و اخلاق کسب‌وکار را شکل داده است. جامعه‌های مسلمان سنی و شیعه، از جمله خوجه و بهره‌ی متمایز، حاشیه‌ی فرهنگ نیستند؛ بخشی از کارکرد آن‌اند، به‌ویژه در شهرهای تجاری.

نقشه‌ی درونی بسیار متراکم است. پاتیدارها از راه کشاورزی بالا آمدند و اکنون زندگی حرفه‌ای و سیاسی را در اختیار دارند. کلی‌ها جامعه‌ای بزرگ از چوپانان و ماهیگیران‌اند که در سراسر ساحل و داخل پراکنده‌اند. بهروادها گوسفندان را در مرغزارهای سوراشترا می‌چرانند. چارن‌ها طبقه‌ای شاعرانه‌اند با سنت طولانی شعر درباری و تبارنامه‌ی شفاهی. لوهانا‌ها و بهاتیاها جامعه‌های تجاری کهن‌اند. خارواها و بهوی‌ها در آب کار می‌کنند. هرکدام آداب، قواعد ازدواج و مجموعه‌ی خدایان خانگی ویژه‌ی خود را دارند، و اینکه «گجراتی» را بافتی واحد بدانیم، واقعیتی را که در حقیقت یک فدراسیون است، صاف و یک‌دست می‌کند.

دو تحول مدرن شیوه‌ی نگاه این جامعه به خودش را شکل می‌دهد. گاندی گجراتی بود، در پوربندر به دنیا آمد، و تصویر اخلاقی ایالت از خودش هنوز تا حدی از مسیر او می‌گذرد. زلزله‌ی 2001 و خشونت‌های فرقه‌ای سال بعد از آن، با گذشت حدود بیست سال، هنوز در حافظه‌ی زنده زخم‌های تازه‌اند؛ نوعی تاریخ نزدیک که بی‌صدا بر شیوه‌ی سخن گفتن مردم از زادگاهشان اثر می‌گذارد.

گروه‌های قومی مرتبط

گروه‌هایی که با گجراتی‌ها در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.

پراکندگی جغرافیایی: جمعیت‌های گجراتی‌ها در 1 کشور

کشورسهم
هند۴٫۶٪

فنوتیپ‌های معمول: گجراتی‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

گجراتی‌ها در لبه غربی دامنه فنوتیپ جنوب آسیا قرار دارند و نکته ساختاری غالب، پوست با رنگ میانه همراه با ویژگی‌های هندوآریایی کاملاً مشخص است: بینی باریک‌تر و با پل بلندتر از آنچه در شرق بیشتر هند دیده می‌شود، و چهره‌ای که بیشتر بیضی تا کشیده است تا پهن. موی تقریباً همیشه سیاه یا قهوه‌ای بسیار تیره، پرپشت، و از صاف تا کمی موج‌دار است؛ فرهای تنگ کم‌اند. در برخی تبارها الگوی سفیدشدن زودرس است و موی نمکی‌فلفلی از اواخر دهه سی امری عادی است. موی بدن در مردان معمولاً متوسط تا پرپشت است، با رشد کامل ریش.

رنگ چشم اغلب قهوه‌ای تیره تا تقریباً سیاه است و گاهی رنگ‌های روشن‌تر عسلی یا قهوه‌ای روشن در میان پاتیدارها، لوهانا‌ها و برخی خطوط بوهره و خوجه دیده می‌شود که آمیختگی قدیمی‌تر با ایرانی یا آسیای مرکزی دارند. چشم‌ها بادامی‌شکل و زیر ابروهای مشخص قرار دارند؛ بدون چین پلکی اپی‌کانتال. پوست از Fitzpatrick III تا V را شامل می‌شود و «گندمی» (اصطلاحی که خود گجراتی‌ها به کار می‌برند) رایج‌ترین رنگ است، با زیرتون‌های زرد-زیتونی گرم به جای زیرتون‌های قرمز-قهوه‌ای سردتر که در شرق هند رایج است. زیرگروه‌های ساحلی و شبانی مانند خاروا، کولی و بهروات تیره‌تر بوده و غالباً Fitzpatrick V دارند که در اثر قرار گرفتن در معرض آفتاب فرسوده شده‌اند. جمعیت‌های شهری پاتیدار و لوهانای تاجر اغلب در محدوده III تا IV قرار دارند.

ساختار چهره نشانه‌ی تمایز است: پایه‌ی بال بینی متوسط تا باریک، پل راست یا کمی عقابی، لب‌هایی با پُری متوسط (پرتر از هنجارهای پنجابی‌های شمال هند اما کمتر از دراویدی‌های جنوب هند) و فک مشخص. استخوان‌های گونه وجود دارند اما بالا قرار نگرفته‌اند. ساختار بدن از لاغر تا قاب متوسط است، با قد کوتاه تا متوسط مستندشده: مردان گجراتی به‌طور میانگین حدود 5'5" تا 5'7" و زنان 5'0" تا 5'2" هستند، و تمایل شناخته‌شده به چاقی شکمی و خطر بالاتر بیماری‌های قلبی-متابولیک حتی در شاخص توده بدنی پایین‌تر وجود دارد که به نمود لاغر-چرب معروف است. بهروات و رباری‌های شبان نمونه‌های استثنایی آشکارند: بلندتر، زاویه‌دارتر، تیره‌تر، با ویژگی‌های چهره‌ای که آب‌وهوا در زندگی دامداری شکل داده است، متمایز از نمای نرم‌تر پاتیدارهای شهری که بیشتر بیگانگان از گجراتی‌ها تصور می‌کنند.

عمق داده

0/100

پوشش مشاهدات فنوتیپی مبتنی بر تصویر · تعیین‌کننده تنوع تولید با هوش مصنوعی

حجم نمونه
0/40· 0 تصویر
کیفیت تصویر
0/30· ۰٪ بالا
اطمینان
0/20
تنوع منابع
0/10
  • ·هنوز مشاهده تصویری وجود ندارد

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره گجراتی‌ها

گجراتی‌ها در چه کشورهایی زندگی می‌کنند؟

جمعیت‌های گجراتی‌ها در 1 کشور ثبت شده‌اند: هند.

گجراتی‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی گجراتی‌ها هندواروپایی / هندوآریایی / گجراتی است.

گجراتی‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان گجراتی‌ها هندوئیسم، اسلام است.