اروتیک تولوها

تولوواها در نوار باریک ساحلی جنوب‌غربی هند زندگی می‌کنند؛ تقریباً در ناحیه‌های دکشینا کانادا و اودوپی در ایالت کارناتاکا، و کاساراگود آن‌سوی مرز در ایالت کرالا (منطقه‌ای که خودشان آن را تولو نادو می‌نامند). جغرافیا اهمیت دارد: کوه‌های غات غربی پشت سرشان به‌شدت بالا می‌روند و دریای عرب پیش رویشان است، پس قرن‌ها تولوواها در جهانی ساحلی محصور بوده‌اند که با کشتی آسان‌تر از راه زمینی رو به بیرون دارد. این امر حساسیتی بازرگانی و شهرمحور پدید آورد که با بخش داخلیِ کشاورزی که به زبان کانادا سخن می‌گوید کاملاً متفاوت است.

زبانشان، تولو، از خانواده دراویدی است اما گویشی از کانادا نیست؛ زودتر جدا شده و از برخی جنبه‌ها به خوشه دراویدی جنوبی نزدیک‌تر است که مالایالام و تامیلی را دربر می‌گیرد. در کاربرد روزمره بیشتر نوشته نمی‌شود: تولوواها معمولاً به کانادا یا مالایالام می‌خوانند و می‌نویسند، در حالی که خود تولو به‌صورت شفاهی زنده است، در ضرب‌المثل‌ها، حماسه‌های شفاهی و تناوب پرسش و پاسخ در اجرای آیینی. خط تولو که متمایز است، از نظر تاریخی برای نسخه‌های خطی دینی به کار می‌رفت، اما هرگز خط روزمره جامعه نبوده است.

آنچه تولوواها را بیش از همه متمایز می‌کند، مادرتباری است. ارث، هویت خانوار و تبار در میان بسیاری از جوامع سنتی تولوووا، به‌ویژه بانت‌ها و بیلاواها، از طریق خط مادری منتقل می‌شود، تحت نظامی به نام آلیاسانتانا. ملکیت از نظر تاریخی متعلق به خانوار مشترک مادری بود نه فرد، و وارثان مرد، فرزندان خواهرش بودند نه فرزندان خودش. قانون مدرن نیروی حقوقی این نظام را تضعیف کرده، اما بافت اجتماعی آن پابرجاست: دایی‌های مادری همچنان وزن دارند و جایگاه زنان در خانواده، به معیارهای جنوب آسیا، به‌طرز غیرعادی استوار است.

از نظر دینی، تولوواها هندو هستند، اما عمل در عرصه واقعی لایه‌لایه است. در کنار پرستش معمول معبد، بوتا کولا قرار دارد، سنتی برای احترام به ارواح که در آن اجراکنندگان با لباس‌های نمایشی به‌دست خدایان محلی (بوتاها) تسخیر می‌شوند؛ آنان سپس داوری می‌کنند، اختلاف‌ها را حل می‌کنند و محصول سال را برکت می‌دهند. این‌ها افزوده‌های فولکلوریک به هندوئیسم نیستند؛ در بسیاری از روستاها، همان دینی هستند که زندگی روزمره را واقعاً اداره می‌کند. یاکشاگانا، نمایش رقصی شبانه با نقاب که از حماسه‌ها گرفته شده، دیگر سنت اجرایی بزرگ این ساحل است و بیشتر تولوواها با هر دو بزرگ شده‌اند. آشپزی که سرشار از نارگیل و ماهی است، با گرایش آشکار به ترشی تمر هندی و ادویه‌های برشته، همان منطق ساحلی را دنبال می‌کند: آنچه دریا می‌دهد، و آنچه در نوار میان غات‌ها و ساحل می‌روید.