اروتیک آگالاسوی

آگالاسوی‌ها مردمی از پنجاب باستان بودند که نزدیک محل تلاقی رودهای جهلم و چناب، در سرزمینی که امروز پاکستان است، زندگی می‌کردند. آنان تنها برای یک فصل، در اواخر سال 326 پیش از میلاد، در منابع مکتوب ظاهر می‌شوند، زمانی که اسکندر مقدونی با ناوگانش در مسیر رودها به پایین آمد و آنان را به‌عنوان یک نیروی جنگی نابود کرد. پس از آن دیگر چیزی از آنان به این نام شنیده نمی‌شود و نمی‌توان نشان داد که هیچ جامعه‌ای امروزی از تبار آنان باشد. تقریباً همه‌چیزی که درباره آنان دانسته شده است از دیودوروس سیسیلی می‌آید که آنان را آگالاسئیس می‌نامد، و از بخشی موازی در نوشته‌های کورتیوس روفوس که نامی از قربانیان نمی‌برد. آریانوس، دقیق‌ترین مورخان اسکندر، هرگز از آنان نامی نمی‌برد. آنان همسایه سیبی‌ها بودند که تسلیم اسکندر شدند. آگالاسوی‌ها اما جنگیدن را برگزیدند. دیودوروس برای آنان 40,000 پیاده و 3,000 سواره ذکر می‌کند؛ این ارقام را باید تصوری از مقیاس دانست، نه سرشماری، هرچند همچنان بر جمعیت کشاورز متراکم و چند شهر دیواردار دلالت دارند. از هیچ پادشاهی نامی برده نمی‌شود. این با آن منطقه سازگار است، جایی که مالی‌ها و اوکسیدراکاها، همسایگان آنان، بدون پادشاه خودگردانی داشتند، همان نوع نظام سیاسی که نویسندگان سانسکریت آن را گانه یا سنگهه می‌نامیدند.

پس از شکست در میدان نبرد، بازماندگان در شهرهای خود پراکنده شدند، شهرهایی که یکی‌یکی با یورش تصرف شدند و ساکنانشان به بردگی فروخته شدند. در یک شهر بزرگ که حدود 20,000 نفر به آن پناه برده بودند، مدافعان خیابان‌ها را سنگربندی کردند و از درون خانه‌ها جنگیدند و آن‌قدر از مقدونی‌ها کشتند که اسکندر دستور داد شهر با بیشتر ساکنانش در درون آن سوزانده شود. حدود 3,000 نفر که دژ را در دست داشتند، طلب بخشش کردند و جانشان در امان ماند. کورتیوس ماجرا را به گونه‌ای دیگر روایت می‌کند: در روایت او خود شهرنشینان آتش برافروختند و همراه زنان و فرزندانشان در آن جان باختند. این روایت به پیش‌درآمدی بر جوهر راجپوت‌ها در دوره‌های بعد می‌ماند، هرچند یک صحنه‌پردازی رومی به‌تنهایی پایه‌ای سست برای این ادعاست. اینکه آنان در چارچوب هندی چه کسانی بودند پرسشی باز است. زبانشان ثبت نشده است، هرچند حدس معقول یک پراکریت هندوآریایی اولیه است، و یونانیان چیزی درباره خدایانشان نمی‌گویند. مورخان هندی اوایل قرن بیستم نام یونانی را صورت تحریف‌شده واژه سانسکریت اَگراشرنی دانستند، به معنای تقریبی «صنف برتر»، یعنی انجمنی جنگاور از آن نوع که ارتهشاستره از آن یاد می‌کند. دیگران آنان را با اگریه‌های آگروها در هاریانا مرتبط می‌دانند، شهری که جامعه بازرگانان اگروال آن را خاستگاه نیاکانی خود گرامی می‌دارد. هیچ‌یک از این پیوندها اثبات نشده است. آگالاسوی‌ها همان چیزی باقی می‌مانند که منابع از آنان ساخته‌اند: یک نام، شماری از کشتگان، و یادآوری اینکه دولت‌های کوچک پنجاب برای اسکندر گران تمام شدند.