زنی از آهار، مرجع فنوتیپ

اروتیک آهار

زبان

هندی، در صورت‌های گویشی غربی کهاری بولی (شاخه هندوآریایی هندواروپایی).

دین

هندوئیسم، با ارادت نیرومند به کریشنا.

درباره آهار

آهارها کاستی هندو از کشاورزان و دامداران غرب ایالت اوتار پرادش هستند، و نخستین چیزی که باید درباره‌شان دانست، بحث بر سر هویت آنهاست. آنان خود را از نسل یادو می‌دانند، نیای افسانه‌ای خاندان کریشنا، و این امر ایشان را در همان خانوادهٔ گستردهٔ آهیرها، کاست بزرگ گاوداران شمال هند، قرار می‌دهد. اینکه آهار و آهیر یک قوم با دو نام‌اند یا دو قوم با یک داستان، موضوع مناقشه‌ای دیرینه است. مردم‌نگاران بریتانیایی قرن نوزدهم ثبت کردند که این دو با یکدیگر ازدواج نمی‌کردند، و خودشان هم این پرسش را حل نکردند. آهارها در عمل تا حد زیادی به آن پاسخ داده‌اند: بسیاری از آنان اکنون نام خانوادگی یادَو را به کار می‌برند و خود را بخشی از جامعهٔ گستردهٔ یادَوها می‌دانند، چارچوب اجتماعی و سیاسی فراگیری که کاست‌های شبانی سراسر هند از آغاز سدهٔ بیستم ساختن آن را آغاز کردند.

سرزمین آنان روهیلکهند است، دشتی هموار و پرآب میان بالادست رود گنگ و پای‌کوه‌های هیمالیا که رودخانهٔ رامگانگا آن را زهکشی می‌کند. بیشتر آنان در ناحیه‌های بریلی، بودون، مرادآباد، رامپور و پیلی‌بهیت زندگی می‌کنند، و اسناد قدیمی‌تر نوار کنار رودخانهٔ رامگانگا را، جایی که آنان بیش از همه متراکم بودند، آهارات می‌نامند. این منطقه نام خود را از افغان‌های روهیله گرفته که در سدهٔ هجدهم بر آن فرمان راندند، و آهارها مدت‌ها به‌عنوان جامعه‌ای کشاورز و هندو در روستاهایی زندگی کرده‌اند که جمعیت مسلمان بزرگی دارد. آنان به هندیِ غربیِ آن ناحیه سخن می‌گویند، یعنی گویش خاری بولی که پایهٔ زبان معیار هندی و اردو را نیز فراهم کرد.

در گذشته گاوداری معیشت آنان بود و شیر هنوز اهمیت دارد، اما امروزه بیشتر آهارها کشاورزان خرده‌پا و میانه‌حال‌اند که گندم، برنج و نیشکر می‌کارند و در کنار آن به دامداری لبنی نیز می‌پردازند. این کاست در درون خود و بیرون از تبار ازدواج می‌کند: هر آهار به تباری نام‌دار تعلق دارد و همسر باید از تباری دیگر باشد. اختلاف‌ها بر سر ازدواج، طلاق و رفتار به‌طور سنتی نزد شورای غیررسمی کاست، یعنی بیرادری پنچایت، مطرح می‌شده است؛ شورایی که ابزار انضباط خود جامعه است. زندگی دینی، هندوییسم رایج روستایی است و کریشنا، خدای گاوچران که نسبشان به او می‌رسد، وزن ویژه‌ای دارد. در ایالت اوتار پرادش، نام یادَو واقعیتی سیاسی نیز هست، زیرا این جامعه یکی از بزرگ‌ترین و سازمان‌یافته‌ترین بلوک‌های ایالت است و آهارها در این وزن سهیم‌اند.

فنوتیپ‌های معمول: آهار

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

گروه جمعیتی دشت‌های شمال هند: رنگ پوست از قهوه‌ای گندمی تا قهوه‌ای تیره متغیر است، با موی و چشمان تیره و اندام متوسطی که در میان طبقات کشاورز این منطقه رایج است. مردان مسن اغلب دوتی یا پاجامه با کرتا می‌پوشند و گاهی دستمال پارچه‌ای به سر می‌بندند، در حالی که مردان جوان‌تر بیشتر پیراهن و شلوار می‌پوشند. زنان ساری یا سالوار کمیز می‌پوشند و زنان متأهل معمولاً النگوهای شیشه‌ای، سیندور قرمز در فرق سر و حلقه‌های انگشت پا می‌افزایند و در حضور بزرگ‌ترها، انتهای ساری را روی سر می‌کشند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره آهار

آهار به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آهار هندی، در صورت‌های گویشی غربی کهاری بولی (شاخه هندوآریایی هندواروپایی). است.

آهار پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آهار هندوئیسم، با ارادت نیرومند به کریشنا. است.