زنی از آگری، مرجع فنوتیپ

اروتیک آگری

زبان

مراتی، به گویش آگری (هندوآریایی، هندواروپایی)

دین

هندوئیسم، با ارادت نیرومند به الهه اکویرا و خدایان روستا

درباره آگری

آگری‌ها نام خود را از آگار، یعنی نمک‌زار، گرفته‌اند. برای نسل‌ها، این کار آنان را در ساحل شمالی کونکن در ایالت ماهاراشترا از دیگران متمایز می‌کرد: آب دریا را به حوضچه‌های کم‌عمق راه می‌دادند، پوستهٔ نمک را هنگام خشک‌شدن جمع می‌کردند، و نمک را در ماه‌های گرم پیش از موسم باران حمل می‌کردند. وقتی باران می‌آمد به کشت برنج روی می‌آوردند که در زمین‌های پست پشت خاک‌ریزهایی کاشته می‌شد که هر سال باید در برابر مد دریا ترمیم می‌شد. آنان یک کاست هندو هستند، نه یک قبیله. ریشه‌هایشان در روستاهای ناحیه‌های رایگاد، تانه و پالگار و در سکونتگاه‌های قدیمی است که شهر نوی ممبئی پیرامون آن‌ها رشد کرده است.

به گویشی از زبان مراتی سخن می‌گویند که معمولاً فقط «آگری» نامیده می‌شود و سایر گویشوران مراتی بی‌درنگ آن را تشخیص می‌دهند. این گویش بسیار به گفتار جامعه‌های ماهیگیر کولی همسایه نزدیک است و این دو قوم اغلب با هم نام برده می‌شوند. آنان روستاهای ساحلی، پرستش الههٔ اکویرا در پرستشگاه غاری‌اش نزدیک کارلا، و جشن پرهیاهوی شیمگا را که هولی را در کونکن گرامی می‌دارد، مشترک دارند. همچنین مجموعه‌ای از ترانه‌ها را مشترک دارند که به موسیقی عامهٔ مراتی راه یافته است. جشن عروسی جایی است که هویت آگری بیش از هر جای دیگر نمایان می‌شود. این مراسم پرسروصدا و طولانی است و زنان مسن‌تری که دهاولارین نامیده می‌شوند، دهاوله را می‌خوانند، ترانه‌هایی آیینی به این گویش که همراه آیین‌های عروسی است.

سدهٔ بیستم، نمک‌سازان و کشاورزان برنج را به نیرویی سیاسی بدل کرد. در دههٔ 1930، کشاورزان اجاره‌کار ناحیهٔ کولابای قدیم، که بسیاری از آنان آگری بودند، سال‌ها در اعتصابی علیه نظام زمین‌داری خوتی ایستادگی کردند. از دههٔ 1970 دولت بخش عمدهٔ زمین‌های برنج و نمک آنان را برای ساخت نوی ممبئی و سپس بندر کانتینری نهاوا شوا تصرف کرد. مبارزات بر سر غرامت شامل اعتراضی در 1984 در اطراف اوران بود که با تیراندازی پلیس پایان یافت، و بسیاری از آن‌ها به رهبری د. ب. پاتیل پیش رفتند. در سال 2021 گروه‌هایی از آگری‌ها و کولی‌ها به خیابان‌ها آمدند تا خواستار آن شوند که فرودگاه جدید نوی ممبئی نام او را بر خود داشته باشد. اکنون بسیاری از خانواده‌ها به‌جای نمک از راه زمین، ساختمان‌سازی و تجارت امرار معاش می‌کنند. با این حال، گویش، الههٔ روستا و ترانه‌های عروسی همچنان مشخص می‌کنند که چه کسی آگری است.

فنوتیپ‌های معمول: آگری

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

افراد قوم آگری به طور کلی دارای پوستی قهوه‌ای، موی تیره و چشمان تیره هستند که در سراسر نوار ساحلی ماهاراشترا رایج است، و قدشان متوسط است. زنان به شیوه سنتی ساری نه‌یاردی را به سبک کونکان می‌پوشند، همراه با النگوهای شیشه‌ای سبز، حلقه بینی و زیورآلات طلایی، و بسیاری از آنان هنوز آن را در عروسی‌ها و جشن‌ها می‌پوشند. مردان به شیوه سنتی برای کار در مزرعه و نمکزار دوتی می‌پوشیدند و امروزه بیشتر آنان هر روز پیراهن و شلوار می‌پوشند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره آگری

آگری به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آگری مراتی، به گویش آگری (هندوآریایی، هندواروپایی) است.

آگری پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آگری هندوئیسم، با ارادت نیرومند به الهه اکویرا و خدایان روستا است.