اروتیک راجپوت‌ها

اگر بپرسید چه چیزی کسی را راجپوت می‌کند، پاسخ یک شجره‌نامه است نه یک مکان. این نام از سانسکریت راجاپوترا به معنای پسر پادشاه گرفته شده و شبکه‌ای از تیره‌های پدرتبار در سراسر شمال و غرب هند، پاکستان و تپه‌های نپال آن را حمل می‌کنند؛ این تیره‌ها نسب خود را از یکی از سه خط اسطوره‌ای می‌شمارند: سوریاوانشی‌ها که از خورشیدند، چاندراوانشی‌ها که از ماهند، و آگنی‌وانشی‌ها که از گودالی آتش بر کوه ابو زاده شده‌اند. راجستان قلب این سرزمین است و نامش به معنای واقعی کلمه سرزمین شاهان است، اما راجپوت‌ها در اوتار پرادش، بیهار، گجرات، هیماچال پرادش و پنجاب در دو سوی مرز نیز فراوان‌اند. سیسودیاهای میوار، راتورهای ماروار، کاچواهاهای آمبر، چوهان‌ها، بهاتی‌ها، جاده‌جاها و بوندلاها: هر کدام الهه‌ای تیره‌ای، مجموعه‌ای از قلعه‌ها و سرایندگان موروثی دارند، یعنی چارن‌ها و بهات‌ها، که قرن‌ها شجره‌نامه‌های ازدواج را نگه داشته‌اند. زبان راجپوتی وجود ندارد. آنان به هر زبان هند-آریایی که در منطقه رایج است سخن می‌گویند: مارواری و میواری در راجستان، اوادی و بوجپوری در شرق، گجراتی، دوگری، پنجابی، سندی و نپالی در تپه‌ها.

شهرت این گروه جنگاوری است و تاریخ آن را تأیید می‌کند: شکست پریتویراج چوهان در تارین در سال 1192، ایستادگی رانا سانگا در برابر بابر در خانوا، سرپیچی ماهارانا پرتاپ از اکبر در هالدی‌گاتی، و جوهارهای چیتورگره که زنان در آن خود را به آتش کشیدند تا اسیر نشوند، در حالی که مردان با جامه زعفرانی به میدان تاختند تا کشته شوند. با این حال مورخان یادآور می‌شوند که هویت راجپوت مدت‌ها دری باز بود برای هر کس که بتواند زمین را نگه دارد و بجنگد، و تنها زیر حکومت مغول‌ها به طبقه‌ای موروثی و بسته تبدیل شد، آن‌گاه که شاهزاده‌خانم‌های کاچواها با خاندان سلطنتی وصلت کردند و سرداران راجپوت ارتش آن را رهبری کردند. بیشتر راجپوت‌ها هرگز پادشاه نبودند. آنان کشاورز و سرباز بودند و هستند، و هنگ راجپوت و تفنگداران راجپوتانا هنوز هم بخش عمده نیروهای خود را از روستاهای ایشان جذب می‌کنند. بیشترشان هندو هستند و الهه‌های تیره شاکتی مانند کارنی ماتا را در کنار شیوا می‌پرستند، اما میلیون‌ها راجپوت مسلمان در پاکستان و شمال هند، یعنی بهاتی‌ها، جنجواها و رانگارها، هستند که قرن‌ها پیش مسلمان شدند و نام تیره‌های خود را نگه داشتند. برخی سیک‌اند. شرف، یعنی عزت، ایده سازمان‌دهنده است: برون‌همسری تیره‌ای، ازدواج بالارو، حجاب در حیاط، سبیل تابدار به سمت بالا، و شمشیری که در عروسی‌ها بسته می‌شود. این مفهوم هنوز هم نیش دارد. در سال 2018 گروه‌های راجپوت سینماها را به دلیل فیلمی تعطیل کردند که به باور آنان به رانی پادمینی توهین کرده بود. چهره دیگر میرابای است، شاهزاده‌خانم راتور که خانواده شوهرش، سیسودیاها، را ترک کرد تا شعر نیایشی برای کریشنا بسراید، و مکتب‌های نگارگری مینیاتور میوار، بوندی و کیشن‌گره که در دربارهای راجپوت زاده شدند. امروز خاندان‌های سلطنتی کهن قلعه‌های خود را به‌عنوان هتل‌های میراثی اداره می‌کنند، و راجپوتی که کت و شلوار جودپوری بر تن دارد، به همان اندازه محتمل است هتلدار، سیاستمدار یا افسر ارتش باشد که زمین‌دار.