اروتیک تادوها

تادوها بزرگ‌ترین شعب از مردمان تپه‌نشینی هستند که در مانی‌پور، شمال‌شرقی هند، زیر نام کوکی دسته‌بندی می‌شوند، و بحث بر سر این برچسب بخشی از زمان حال آنهاست. همه تیره‌های تادو، از جمله هائوکیپ، کیپگن، سیتلهو، دونگل و سینگسون، نسب خود را به یک نیای واحد به نام تادو می‌رسانند، و نسب‌شناسی دانشی کاربردی است نه چیزی برای سرگرمی: تقدم میان تبارها را تعیین می‌کند و مشخص می‌کند که چه کسی باید سهمی از گوشت شکار را به چه کسی بدهد. برخی سازمان‌های تادو اصرار دارند که این قوم مستقل است و نام کوکی را کاملاً رد می‌کنند. دیگران بی‌هیچ ناراحتی خود را تادو-کوکی می‌نامند. این اختلاف زنده و سیاسی است.

آنها در تپه‌های اطراف دره ایمفال زندگی می‌کنند، عمدتاً در بخش‌های کانگ‌پوکپی، چوراچاندپور، چاندل و تنگنوپال، با جوامع کوچک‌تر در ناگالند، آسام و میزورام و خویشاوندانی آن سوی مرز در میانمار. زبانشان به شاخه کوکی-چین از زبان‌های تبتی-برمایی تعلق دارد و آن‌قدر به همسایگانی چون پایته، واییفی، گانگته و زو نزدیک است که گویشوران اغلب می‌توانند بدون مترجم کنار بیایند. این زبان با الفبای لاتین نوشته می‌شود، میراثی از مبلغان مسیحی که حدود آغاز قرن بیستم آمدند. در چند نسل تقریباً تمام این قوم مسیحی شدند، بیشترشان پروتستان، و کلیسا اکنون بخش بزرگی از زندگی روستایی را سازمان می‌دهد. Pathen، آفریننده دین کهن‌تر، به‌عنوان واژه تادویی برای خدای مسیحیان باقی مانده است. شمار اندکی خود را بنی‌منشه می‌دانند، ادعای نسب از یکی از قبایل گم‌شده اسرائیل دارند، و به آنجا مهاجرت کرده‌اند.

روستاها سنتاً روی تیغه‌های تپه‌ها و زیر فرمان رئیسی موروثی به نام haosa قرار دارند که زمین را در اختیار دارد. پسر بزرگ‌تر ارث می‌برد، بنابراین پسران کوچک‌تر در گذشته معمولاً راهی می‌شدند تا روستاهای خود را بسازند، و این امر تا حدی توضیح می‌دهد که چرا سکونتگاه‌های تادو کوچک، فراوان و پراکنده در قوسی گسترده از تپه‌ها هستند. برنج کوهی هنوز در قطعه‌هایی که با سوزاندن پاک می‌شوند کاشته می‌شود و سنتاً توسط lom کشت می‌شود، یک تعاونی کار جوانان که از زمینی به زمین دیگر می‌چرخد. جایگاه را می‌شد هم کسب کرد هم به ارث برد: شکارچی بزرگ می‌توانست جشن Sa-ai برگزار کند، و زنی با محصولات استثنایی می‌توانست Chang-ai را داشته باشد، افتخار عمومی کمیابی که زنان به‌خاطر خودشان کسب می‌کردند.

رؤسای تادو جنگ آنگلو-کوکی را از ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ رهبری کردند، با امتناع از تأمین کارگر برای تلاش جنگی بریتانیا در فرانسه، و دو سال در تپه‌ها مقاومت کردند. از آن زمان درگیری بازگشته است: برخوردهایی با گروه‌های ناگا در دهه ۱۹۹۰، و خشونتی که در مه ۲۰۲۳ میان اکثریت میتی دره و شعب تپه‌نشین کوکی-زو درگرفت و خانواده‌های تادو را از ایمفال بیرون راند و ده‌ها هزار نفر را آواره کرد. Chavang Kut، جشن برداشت محصول که هر سال در ۱ نوامبر برگزار می‌شود، اصلی‌ترین گردهمایی عمومی است.