اروتیک قصاب‌ها

قصاب‌ها نخست و بی‌پرده با یک حرفه تعریف می‌شوند. این نام واژهٔ عربی به معنای قصاب است و در سراسر شمال هند و پاکستان، این جامعهٔ مسلمان مدت‌هاست همان جامعه‌ای است که بز، گوسفند و گاومیش را ذبح می‌کند، لاشه‌ها را آماده می‌کند و گوشت را می‌فروشد. قرن‌ها در این منطقه کاست و کار با هم پیوند داشتند و شغل نام این مردم شد. امروزه بیشتر اعضای این جامعه نام قریشی را ترجیح می‌دهند که آنان را به قریش، قبیلهٔ عربی پیامبر محمد، پیوند می‌دهد. این ادعا به همان اندازه بر کرامت تأکید دارد که بر نسب. این ادعا از الگوی گسترده‌تری در آسیای جنوبی پیروی می‌کند که در آن جامعه‌های پیشه‌ور مسلمان برای مقابله با پایگاه اجتماعی پست، نسب عربی یا اشرافی برای خود برگزیدند. مورخان عموماً بخش عمدهٔ این جامعه را به گرویدگان محلی نسبت می‌دهند.

خانواده‌های قصاب بیشتر در شهرها و شهرک‌ها زندگی می‌کنند. در هند از دهلی، اوتار پرادش و بیهار به سوی غرب و جنوب و در راجستان، گجرات و ماهاراشترا یافت می‌شوند و در پاکستان، بسیاری از خانواده‌ها پس از تجزیهٔ هند در 1947 ساکن شدند. آنان همان زبانی را حرف می‌زنند که همسایگانشان حرف می‌زنند: تقریباً همه جا اردو، در کنار هندی، پنجابی، گجراتی یا مراتی بسته به شهر. همهٔ این‌ها زبان‌های هندوآریایی‌اند و زبان جداگانه‌ای برای جامعه وجود ندارد. دین اسلام سنی است و مستقیماً در سراسر کار آنان جریان دارد. گوشت باید حلال باشد و نام خدا هنگام ذبح بر حیوان گفته می‌شود. پرمشغله‌ترین روزهای سال در عید قربان است، هنگامی که خانواده‌ها بز و قوچ برای قربانی می‌خرند و قصاب ماهر از سپیده‌دم رزرو می‌شود.

در درون جامعه، مرزی کهن دو گروه را از هم جدا می‌کند: قصاب‌هایی که با دام‌های بزرگ، یعنی گاومیش و گاو، سروکار دارند و کسانی که با بز و گوشت گوسفند کار می‌کنند. این مرز وزن اجتماعی داشته است. مردم معمولاً در درون بیرادری، یعنی پیوند خویشاوندی برادرانه، ازدواج می‌کنند و شوراهای جامعه از نظر تاریخی اختلافات را حل‌وفصل کرده و نظم این حرفه را حفظ کرده‌اند. در هند، گروه‌هایی چون جمعیت‌القریش سراسر هند به جامعه صدای سیاسی سازمان‌یافته می‌دهند و بسیاری از ایالت‌ها قریشی‌ها را در فهرست سایر طبقات عقب‌مانده می‌آورند. بخش عمدهٔ تاریخ اخیرشان با سیاست گوشت گاو شکل گرفته است. ممنوعیت‌های ایالتی بر ذبح گاو، برخورد شدید با کشتارگاه‌های بی‌مجوز و رخدادهای خشونت گروه‌های خودسر مستقیماً به معاش آنان ضربه زده‌اند. وقتی خود قصابی مورد سوءظن قرار می‌گیرد، بر سر یک جامعهٔ قصاب چه می‌آید؟ برای بسیاری از خانواده‌های قریشی این پرسش انتزاعی نیست. این مسئلهٔ هر صبح آنان است.