اروتیک وان گوجرها

ون گوجرها جماعتی شبان‌ورز و مسلمان‌اند که در جنگل‌های دامنه‌های غربی هیمالیا زندگی می‌کنند و گاومیش آبی را در اوتاراکهند، هیماچال پرادش و جامو و کشمیر می‌چرانند. واژهٔ ون به معنای جنگل است و آنان را از گوجرهای ساکن متمایز می‌کند. آنان به زبان گوجری سخن می‌گویند، زبانی هندوآریایی از خانوادهٔ هندواروپایی که با زبان راجستانی خویشاوند است، و اقتصاد گاومیش‌داری کوچ‌نشینِ آنان در سال 1998 به‌طور مفصل توسط Pernille Gooch ثبت شد.

جامعه و معیشت

زندگی ون گوجرها حول گاومیش می‌چرخد که شیرش مایهٔ اصلی معاش آنان است و به بازارهای دشت‌ها فروخته می‌شود. در الگوی سنتی، خانواده‌ها زمستان را در جنگل‌های دامنهٔ شیوالیک می‌گذرانند و در تابستان به مراتع بلند هیمالیا (بوگیال) صعود می‌کنند و با دام‌های خود در مسیرهای تثبیت‌شده کوچ می‌کنند. آنان در اردوگاه‌های ساده جنگلی زندگی می‌کنند، شناخت دقیقی از درختان و علوفه دارند و به خودداری از کشتار گاومیش‌هایشان شهرت دارند. سیاست‌های جنگلبانی و حفاظت از محیط‌زیست فشار فزاینده‌ای بر این شیوهٔ زندگی متحرک وارد کرده است.

ایمان و هویت

ون گوجرها مسلمانان سنی‌مذهب‌اند، اما آداب جنگلی متمایزی، فرهنگ شفاهی آواز و یادمان تبار، و هویت شبانی نیرومندی را حفظ می‌کنند که هم از روستاییان ساکن و هم از دیگر گروه‌های گوجر جداست.

ظاهر و آرایش

ون گوجرها معمولاً پوستی گندم‌گون تا قهوه‌ای متوسط و قدی بلند و اندامی لاغر دارند؛ مردان به ریش‌های پرپشت که اغلب با حنا رنگ می‌شود شهرت دارند. مردان شلوار قمیص، جلیقه و عمامه یا کلاه می‌پوشند؛ زنان لباس‌های بلند با زیورآلات نقره و مهره، حلقهٔ بینی و روسری به سر دارند. زندگی جنگلی و کوهستانی در میان گله‌ها چهرهٔ آنان را آفتاب و باد فرسوده می‌کند؛ پوشش عملی و ساده است.