ترینیداد و توباگو
TTآمریکای لاتین
این کشور محل زندگی 8 گروه قومی مستند است. این صفحه داده‌های فنوتیپی و جمعیتی آن‌ها را در یک مرجع وزن‌دهی‌شده ترکیب می‌کند: رنگ پوست، ویژگی‌های چهره، بافت مو و ساختار بدن، برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی.
ترکیب جمعیتی
وزن‌های ترکیب از خوداظهاری در سرشماری‌ها و پیمایش‌های جمعیتی منتشرشده به دست آمده‌اند. هر ردیف به صفحهٔ اطلس گروه قومی پیوند دارد.
| گروه قومی | وزن |
|---|---|
 ترینیدادی‌های هندی‌تبار | ۳۵٫۵٪ |
 ترینیدادی‌های آفریقایی‌تبار | ۳۴٫۱٪ |
 ترینیدادی‌های دورگه | ۲۲٫۶٪ |
 سایر ترینیدادی‌ها | ۶٫۴٪ |
 ترینیدادی‌های سفیدپوست | ۰٫۷٪ |
 ترینیدادی‌های چینی‌تبار | ۰٫۴٪ |
 ترینیدادی‌های لبنانی‌سوری‌تبار | ۰٫۲٪ |
 ترینیدادی‌های بومی آمریکایی | ۰٫۱٪ |
نیم‌رخ فنوتیپی
ترینیداد و توباگو ساختار جمعیتی دوقومیتی دوشاخه‌ای دارد که در میان کشورهای کارائیب بی‌همتاست: جمعیت هندی-ترینیدادی (~35.5%) و آفریقایی-ترینیدادی (~34.1%) تقریباً هم‌اندازه‌اند و جمعیت‌های مختلط ترینیدادی (~22.6%) شامل زیرگروه متمایز دوگلا (آمیختهٔ آفریقایی-هندی) بخش قابل توجهی را تشکیل می‌دهند. جمعیت‌های کوچک‌تر ترینیدادی‌های سفیدپوست (~0.7%)، ترینیدادی‌های چینی (~0.4%)، ترینیدادی‌های لبنانی-سوری (~0.2%)، بومیان آمریکا (~0.1%) و سایرین (~4.6%، شامل پناهجویان ونزوئلایی اخیر به تعداد قابل توجه) ساختار جمعیتی را کامل می‌کنند. زندگی سیاسی کشور در دوران پس از استقلال در سال 1962 تا حد زیادی حول تعادل جمعیتی هندی-آفریقایی شکل گرفته است، به‌طوری که حزب جنبش ملی مردم (PNM) از نظر تاریخی نمایندهٔ حوزه‌های انتخاباتی آفریقایی-ترینیدادی و کنگرهٔ ملی متحد (UNC) نمایندهٔ حوزه‌های انتخاباتی هندی-ترینیدادی بوده است.
توزیع جغرافیایی الگوی قوی دارد: پورت آو اسپین و محور شهری غربی عمدتاً آفریقایی-ترینیدادی هستند؛ مرکز و جنوب ترینیداد از جمله «کمربند شکر» (کارونی، کووا، پنال-دبی) عمدتاً هندی-ترینیدادی هستند؛ سان‌فرناندو و شهرهای ساحلی جنوب غربی مختلط هستند؛ توباگو به شدت آفریقایی-توباگویی است (~85%). رنگ پوست در کل جمعیت دامنهٔ کامل مقیاس Fitzpatrick از I تا VI را در بر می‌گیرد که در سطح کشور دامنهٔ III تا V رایج‌ترین است و این امر ساختار جمعیتی چندمنبعی کشور را بازتاب می‌دهد. بافت مو دامنهٔ کامل مقیاس Andre Walker را پوشش می‌دهد: از صاف (هندی-ترینیدادی و چینی-ترینیدادی) از طریق موجدار و فرفری (مختلط و دوگلا) تا مجعد فشرده (آفریقایی-ترینیدادی). رنگ مو در سطح کشور عمدتاً سیاه یا قهوه‌ای بسیار تیره است. رنگ چشم در سطح کشور عمدتاً قهوه‌ای است. این ساختار جمعیتی منحصربه‌فرد، آمیزش فرهنگی متمایزی در غذا (موسیقی چاتنی در کنار کالیپسو و سوکا)، در مذهب (جشن‌های هندو و مسیحی که در کنار سنت‌های اوریشا و باپتیست‌های معنوی گسترده برگزار می‌شود) و در جشن کارناوال مشهور کشور به وجود آورده است.
نمایی توصیفی، نه داوری دربارهٔ افراد
این صفحه مجموعهٔ وزن‌دهی‌شده‌ای از مشاهدات فنوتیپی در میان جمعیت این کشور را نشان می‌دهد که بر ترکیب جمعیتی برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی استوار است. فنوتیپ‌ها در هر کشوری بسیار متنوع‌تر از آن چیزی هستند که این مجموعه نشان می‌دهد؛ این یک مرجع توصیفی است، نه داوری قطعی دربارهٔ هیچ فردی.
یادداشت‌های روش‌شناسی
وزن‌های ترکیب جمعیت از سرشماری جمعیت و مسکن ترینیداد و توباگو در سال 2011 که توسط اداره مرکزی آمار (CSO) منتشر شده گرفته شده است؛ این جامع‌ترین سرشماری اخیر است و سرشماری برنامه‌ریزی‌شدهٔ سال 2024 در حال انجام است. سرشماری 2011 خوداظهاری هویت را بر اساس دسته‌بندی‌های استاندارد برگرفته از کارائیب بریتانیایی شمارش کرد (آفریقایی، هندی شرقی، چینی، سفیدپوست/قفقازی، مختلط از جمله دوگلا، سوری/لبنانی، بومی آمریکا، سایر). محدودیت‌ها: (1) مرز میان هندی-ترینیدادی، آفریقایی-ترینیدادی و مختلط از نظر اجتماعی سیال است و سرشماری 2011 افزایش قابل توجه خوداظهاری مختلط را نسبت به سال 2000 نشان داد که هم تغییر جمعیتی واقعی و هم تغییر در رویهٔ خوداظهاری را بازتاب می‌دهد؛ (2) جمعیت دوگلا بخشی در گروه مختلط و بخشی در آفریقایی-ترینیدادی یا هندی-ترینیدادی ثبت می‌شود، بسته به خوداظهاری فرد؛ (3) جمعیت جزیرهٔ توباگو از نظر جمعیتی متمایز است (~85% آفریقایی-توباگویی) اما در داده‌های سطح ملی با ترینیداد تجمیع می‌شود؛ (4) ورود اخیر پناهجویان ونزوئلایی قابل توجه است و جمعیت را به شیوه‌هایی تغییر داده که در داده‌های 2011 منعکس نمی‌شود.
منابع اصلی
- 1.Central Statistical Office (CSO). Trinidad and Tobago Population and Housing Census 2011: Demographic Report. Port of Spain: CSO; 2014.
- 2.Vertovec S. Hindu Trinidad: Religion, Ethnicity and Socio-Economic Change. London: Macmillan Caribbean; 1992.
- 3.Brereton B. A History of Modern Trinidad, 1783-1962. Kingston: Heinemann; 1981.
- 4.Niranjana T. Mobilizing India: Women, Music, and Migration between India and Trinidad. Durham: Duke University Press; 2006.
- 5.Reddock R. Indian Women and Indentureship in Trinidad and Tobago, 1845-1917: Freedom Denied. Caribbean Quarterly. 1985;31(3-4):46-64.
کشورهای دیگر این منطقه
مراجع تجمیعی فنوتیپ برای کشورهای همسایه، وزن‌دهی‌شده بر اساس ترکیب جمعیتی.