دومینیکا
DMآمریکای لاتین
این کشور محل زندگی 7 گروه قومی مستند است. این صفحه داده‌های فنوتیپی و جمعیتی آن‌ها را در یک مرجع وزن‌دهی‌شده ترکیب می‌کند: رنگ پوست، ویژگی‌های چهره، بافت مو و ساختار بدن، برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی.
ترکیب جمعیتی
وزن‌های ترکیب از خوداظهاری در سرشماری‌ها و پیمایش‌های جمعیتی منتشرشده به دست آمده‌اند. هر ردیف به صفحهٔ اطلس گروه قومی پیوند دارد.
| گروه قومی | وزن |
|---|---|
 دومینیکایی‌های آفریقایی‌تبار | ۸۶٫۴٪ |
 دومینیکایی‌های دورگه | ۸٫۲٪ |
 کالیناگو | ۲٫۹٪ |
 سایر اهالی دومینیکا | ۰٫۹٪ |
 دومینیکایی‌های سفیدپوست | ۰٫۸٪ |
 مهاجران هندی‌کارائیبی‌تبار | ۰٫۵٪ |
 کارائیبی‌های لبنانی‌سوری‌تبار | ۰٫۳٪ |
نیم‌رخ فنوتیپی
دومینیکا دارای ترکیب جمعیتی به‌شدت با ریشه آفریقایی است (~86% بر اساس سرشماری 2011 اداره آمار مرکزی، کارائیبی‌های دومینیکایی با تبار آفریقایی)، همراه با جمعیت بومی کالینگو (~2.9%) که از نظر جمعیتی و تاریخی اهمیت دارد و تنها جامعه بومی کاریب است که در هیچ کشور کارائیبی به‌طور پیوسته باقی مانده است. جوامع مختلط کوچک‌تر (~8.2%)، سفیدپوست (~0.8%)، لبنانی-سوری (~0.3%)، هندی شرقی (~0.5%) و سایر (~0.9%) ساختار را کامل می‌کنند.
ویژگی متمایز فرهنگی-زبانی کشور، ادامه سنت زبان کریول فرانسوی (Kwéyòl) در کنار انگلیسی است که بازتاب میراث فرهنگی-زبانی استعمار فرانسه پیش از 1814 است و از کنترل سیاسی بریتانیا جان سالم به در برد.
طیف رنگ پوست در کل جمعیت از Fitzpatrick III تا VI را دربرمی‌گیرد، که در سطح ملی V-VI محدوده غالب است. بافت مو عمدتاً Andre Walker 4A-4C یعنی فرفری و مجعد در کل جمعیت گسترده کارائیبی با تبار آفریقایی است، در حالی که جامعه کالینگو بافت‌های مویی با تنوع قابل توجه ناشی از آمیختگی نشان می‌دهد. رنگ چشم در سطح ملی عمدتاً قهوه‌ای تا قهوه‌ای تیره است. جامعه کالینگو توزیع ویژگی‌های ظاهری منحصربه‌فردی دارد که مشخصه یک جمعیت بومی کارائیبی با آمیختگی گسترده آفریقایی است و با هر پروفایل جمعیتی ملی معاصر دیگری متفاوت است.
نمایی توصیفی، نه داوری دربارهٔ افراد
این صفحه مجموعهٔ وزن‌دهی‌شده‌ای از مشاهدات فنوتیپی در میان جمعیت این کشور را نشان می‌دهد که بر ترکیب جمعیتی برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی استوار است. فنوتیپ‌ها در هر کشوری بسیار متنوع‌تر از آن چیزی هستند که این مجموعه نشان می‌دهد؛ این یک مرجع توصیفی است، نه داوری قطعی دربارهٔ هیچ فردی.
یادداشت‌های روش‌شناسی
وزن‌های ترکیب از سرشماری جمعیت و مسکن 2011 اداره آمار مرکزی دومینیکا گرفته شده‌اند که جدیدترین سرشماری جامع است. محدودیت‌ها: (1) سهم 2.9٪ کالینگو بزرگ‌ترین سهم خوداظهاری ملی بومیان کاریب در کارائیب است و نمونه مهمی از پیوستگی جمعیتی را در منطقه‌ای نشان می‌دهد که در جاهای دیگر جمعیت‌های بومی از میان رفتند؛ (2) اختلال جمعیتی پس از طوفان ماریا در سال 2017 مهاجرت خارجی گسترده‌ای ایجاد کرد که تا حدی در برآوردهای جمعیتی بعدی ثبت شده است؛ (3) برنامه شهروندی در ازای سرمایه‌گذاری جریان ورودی جمعیتی کوچک اما رو به رشدی ایجاد کرده که در داده‌های 2011 شمارش نشده است.
منابع اصلی
- 1.Central Statistical Office of Dominica. Population and Housing Census 2011: General Report. Roseau: CSO; 2014.
- 2.Honychurch L. The Dominica Story: A History of the Island. London: Macmillan Caribbean; 1995.
- 3.Hulme P, Whitehead NL (eds). Wild Majesty: Encounters with Caribs from Columbus to the Present Day, an Anthology. Oxford: Oxford University Press; 1992.
- 4.Owen N, Sutty L. Wood-Carving Traditions in Dominica's Carib Reserve. Caribbean Quarterly. 1985;31(2):48-61.
- 5.Boucher P. Cannibal Encounters: Europeans and Island Caribs, 1492-1763. Baltimore: Johns Hopkins University Press; 1992.
کشورهای دیگر این منطقه
مراجع تجمیعی فنوتیپ برای کشورهای همسایه، وزن‌دهی‌شده بر اساس ترکیب جمعیتی.