اروگوئه

اروگوئه یکی از کمترین جمعیت‌های ملی در قاره آمریکاست که تقریباً به‌طور انحصاری از نسل اروپاییان است و از نظر سهم نسب اروپایی شبیه آرژانتین و حتی از نظر جمعیتی یکدست‌تر است. سرشماری INE سال 2011 نشان می‌دهد که حدود 86 درصد خود را اروگوئه‌ای سفیدپوست معرفی کرده‌اند، 8 درصد اروگوئه‌ای آفریقایی‌تبار، 4 درصد دارای نسب بومی، و مجموع مستیزو و اروگوئه‌ای آسیایی‌تبار 2 درصد. این جمعیت حاصل ترکیب تدریجی چند عامل است: استقرار نسبتاً دیرهنگام اسپانیایی‌ها در دوران استعمار (مونته‌ویدئو تا سال 1726 تأسیس نشد، که بسیار دیرتر از اکثر پایتخت‌های آمریکای لاتین است)، کاهش شدید جمعیت و تقلیل اجباری قوم‌های بومی چارروا و دیگر مردمان باندا اورینتال در قرن 19 (به‌ویژه کشتار سالسیپوئدس در سال 1831)، افت جمعیت آفریقایی‌تبارانِ اروگوئه که از دوران استعمار به جا مانده بود، در جنگ‌های قرن 19 و در فرایند ادغام، و مهاجرت بسیار گسترده فراآتلانتیکی در قرن‌های 19 و 20 که عمدتاً جمعیت ایتالیایی و اسپانیایی را به کشوری آورد که پیش از مهاجرت انبوه جمعیت بسیار اندکی داشت.

رنگ پوست در کل جمعیت از Fitzpatrick I-VI گسترده است، اما در سطح کشور دامنه غالب II-III است که با توزیع آرژانتینی برابر یا کمی روشن‌تر است. رنگ مو از قهوه‌ای تیره، قهوه‌ای روشن، بور و قرمز متغیر است و مقدار غالب قهوه‌ای تیره است، اما انواع بور و قرمز بسیار رایج‌تر از اکثر کشورهای آمریکای لاتین است که نتیجه مهاجرت قوی ایتالیایی، اسپانیایی، آلمانی و شمال اروپایی است. بافت مو در جمعیت گسترده سفیدپوستان اروگوئه عمدتاً صاف تا موج‌دار است، و بافت مجعد تا فرفری عمدتاً در جوامع آفریقایی‌تبار اروگوئه متمرکز است. رنگ چشم در سطح ملی عمدتاً قهوه‌ای است، اما فراوانی انواع عسلی، سبز و آبی بسیار بیشتر از اکثر کشورهای دیگر آمریکای لاتین است. ویژگی‌های چهره با منابع جمعیتی ایتالیایی، ایبری، اروپایی گسترده‌تر و (در جوامع آفریقایی‌تبار اروگوئه) جمعیت‌های غرب و مرکز آفریقا همخوانی دارد. قد به‌طور میانگین از میانگین گسترده آمریکای لاتین بلندتر است و شبیه جمعیت‌های آرژانتینی و ایتالیایی است.