هائیتی

هائیتی از نظر ترکیب جمعیتی یکدست‌ترین جمعیت ملی با تبار آفریقایی در قاره آمریکاست؛ حدود 95% هائیتی‌ها تبار عمدتاً غرب آفریقایی و مرکز آفریقایی دارند و ساختار جمعیتی تاریخی و معاصر آن بر اثر سرگذشت منحصربه‌فرد مستعمره سن‌دومینگ فرانسه شکل گرفته است (پرسودترین مستعمره شکری کارائیب که با ورود بیش از 800,000 برده آفریقایی پایدار ماند) و انقلاب هائیتی در سال‌های 1791 تا 1804 (که نخستین جمهوری سیاه مستقل جهان و تنها انقلاب موفق برده‌ها در دوران مدرن را پدید آورد). پس از انقلاب، جمعیت همچنان عمدتاً با تبار آفریقایی باقی ماند، به سبب خشونت دوران انقلاب و مهاجرت جمعیت استعماری اروپایی، و همچنین مهاجرت بسیار محدود بعدی از مناطق مبدأ غیرآفریقایی. گروه‌های جمعیتی کوچک‌تر و متمایز شامل جامعه مولاتر (مولاتوهای هائیتی) است که از نظر تاریخی و سیاسی برجسته است (حدود 4 تا 5%)، جامعه تجاری عرب-هائیتی با تبار لبنانی، سوری و فلسطینی (حدود 0.3%)، و جامعه کوچک اما از نظر تاریخی متمایز کازال لهستانی-هائیتی به همراه دیگر گروه‌های کوچک (حدود 0.2%).

مطالعات ژنومی گسترده (Moreno-Estrada et al. 2013) میانگین تبار ملی را حدود 84% آفریقایی، 12% اروپایی و 4% بومیان تاینو تخمین می‌زنند (سهم بومیان تاینو کمتر از جمهوری دومینیکن و کوبای همسایه است که بازتاب اختلال جمعیتی کامل‌تر جمعیت تاینوی پیش از کلمب در نیمه غربی هیسپانیولا است، جایی که سن‌دومینگ فرانسه متمرکز بود). طیف رنگ پوست در کل جمعیت از فیتزپاتریک III تا VI را دربرمی‌گیرد، با بیشترین فراوانی در دامنه V تا VI در سطح ملی. بافت مو در غالب جمعیت هائیتی با تبار آفریقایی Andre Walker 4A-4C یعنی مجعد (کوئیلی) است. رنگ مو در همه جا سیاه یا قهوه‌ای بسیار تیره است، به جز در جمعیت کوچک مولاتر و سایر جمعیت‌های آمیخته. رنگ چشم در سطح ملی عمدتاً قهوه‌ای تا قهوه‌ای تیره است و تنوع چشم‌های روشن در جامعه مولاتر و جامعه عرب-هائیتی متمرکز است. ویژگی‌های چهره با جمعیت‌های مبدأ غرب و مرکز آفریقا همخوانی دارد، با پوست غالب فیتزپاتریک V تا VI، پایه بینی پهن‌تر و لب‌های پرتر که ویژگی توزیع ظاهری غالب هائیتی‌های با تبار آفریقایی است. تنوع درونی متوسط است؛ یکدستی جمعیتی هائیتی پس از انقلاب سبب شده تنوع ظاهری ملی باریک‌تر از جمعیت‌های آمیخته آفرو-کارائیبی کوبا، پورتوریکو یا جمهوری دومینیکن باشد.