اروتیک مولاتوهای هائیتی

مولاتوهای هائیتی (مولاتر در کاربرد هائیتی) حدود 4-5% از جمعیت هائیتی را تشکیل می‌دهند. این جامعه تاریخاً متمایز و دارای نسب آمیخته است که از آمیزش فرانسوی و آفریقایی در دوران استعمار و از نخبگان سیاسی و اقتصادی آمیخته‌نسب پس از انقلاب سرچشمه گرفته است. جمعیت مولاتوی پیش از انقلاب ( gens de couleur libres ، یعنی آزادان رنگین‌پوست) تا سال 1789 به حدود 28,000 نفر می‌رسید و با وجود فرودستی حقوقی و سیاسی در برابر نخبگان استعماری سفیدپوست، قدرت اقتصادی قابل توجهی داشت. پس از انقلاب، نخبگان مولاتو (به رهبری شخصیت‌هایی چون الکساندر پتیون و ژان‌پیر بوایه) برای دوره‌های قابل توجهی بر بخش عمده زندگی سیاسی و اقتصادی هائیتی مستقل تسلط داشتند و در شکل‌گیری شکاف دیرپای میان طبقه سیاسی مولاتو و سیاه‌پوست سهیم بودند که سیاست هائیتی را تا قرن 21 ساختار داده است. این جامعه در پورتوپرنس (به‌ویژه پتیون‌ویل)، کاپ‌هائیتین، ژرمی (پایگاه تاریخی مولاتوها) و سایر مراکز شهری متمرکز است. این جامعه سنت‌های فرانسوی‌زبان متمایزی (افزون بر کریول هائیتی) را حفظ کرده و پیوند تاریخی با حرفه‌های نخبگانی (پزشکی، حقوق، بازرگانی، دولت) دارد.