اروتیک آنتیگوایی‌ها و باربودایی‌های آفریقایی‌تبار

آنتیگوایی‌ها و باربودایی‌های آفریقایی‌تبار حدود 88% از جمعیت آنتیگوا و باربودا را بر پایه سرشماری 2011 اداره آمار تشکیل می‌دهند؛ آنان جمعیت غالب کشورند. این جامعه عمدتاً از آفریقایی‌هایی نسب می‌برد که به بردگی گرفته شده بودند و بین حدود 1632 تا 1807، در جریان گسترش اقتصاد شکر بریتانیا، به آنتیگوای مستعمره بریتانیا آورده شدند. سرزمین‌های مبدأ آنان غرب آفریقا (آکان، یوروبا، ایگبو) و غرب-مرکزی آفریقا (Bantu-Kongo) بود. آنتیگوا مستعمره مهم شکر بریتانیا بود که تولید شکر تا رهایی برده‌ها در سال 1834 بر اقتصاد استعماری سلطه داشت. باربودا سابقه جمعیتی متمایزی دارد: این جزیره کوچک‌تر در بیشتر دوران استعماری عملاً ملک خصوصی خاندان Codrington بود و برای پرورش دام، محصولات غذایی و پرورش برده‌های آفریقایی به کار می‌رفت، نه برای کشاورزی مزرعه‌ای. جمعیت آفریقایی‌تبار آنتیگوایی و باربودایی پس از رهایی همچنان از نظر جمعیتی غالب بوده است. سنت‌های فرهنگی، از جمله Antigua Carnival، موسیقی سوکا و آشپزی متمایز (فانجی، دوکانا، پپر-پات)، پیوستگی قوی با سنت فرهنگی گسترده‌تر آفریقاتبارانِ کارائیب انگلیسی‌زبان را نشان می‌دهند.