اروتیک دومینیکایی‌های آفریقایی‌تبار

آفرو-دومینیکن‌ها (در کارائیب، متمایز از آفرو-دومینیکن‌های جمهوری دومینیکن) حدود 86% جمعیت دومینیکا را بر اساس سرشماری 2011 اداره مرکزی آمار تشکیل می‌دهند. این جامعه عمدتاً از نسل آفریقایی‌های برده‌شده‌ای است که بین حدود 1763 (زمانی که بریتانیا پس از پیمان پاریس کنترل جزیره را به دست گرفت) و 1834 (لغو بردگی توسط بریتانیا) به دومینیکای استعماری آورده شدند، و شمار کمتری از ورودی‌های پیش از 1763 از طریق تجارت برده فرانسوی، زیرا دومینیکا در بیشتر قرن‌های هفدهم و هجدهم به‌طور اسمی هم توسط فرانسه و هم توسط بریتانیا ادعا می‌شد و استقرار گسترده فرانسوی‌ها در آن وجود داشت. گروه‌های مبدأ عمدتاً از غرب آفریقا (آکان، یوروبا، ایگبو) و از مرکز-غرب آفریقا (Bantu-Kongo) بودند. این جامعه در سراسر جزیره متمرکز است و جمعیت آفرو-دومینیکن‌ها (در کارائیب) پس از لغو بردگی همچنان از نظر جمعیتی غالب مانده است. این جامعه به انگلیسی و به کریول فرانسوی دومینیکی (Kwéyòl که Patois نیز نامیده می‌شود، کریولی آنتیلی با واژگان فرانسوی که با سنت لوسیا، مارتینیک، گوادلوپ و هائیتی مشترک است) سخن می‌گوید، ویژگی زبانی منحصربه‌فردی که میراث فرهنگی-زبانی دوران استعمار فرانسه را در دومینیکا منعکس می‌کند، با وجود کنترل سیاسی بریتانیا.