اروتیک باربادوسی‌های آفریقایی‌تبار

آفرو-باربادوسی‌ها (Bajans، به گویش محلی انگلیسی باربادوس) حدود 93% از جمعیت باربادوس را تشکیل می‌دهند، بر اساس سرشماری سال 2010 اداره آمار، و از همگن‌ترین جمعیت‌های ملی با تبار آفریقایی در آمریکا به شمار می‌روند. این جامعه عمدتاً از حدود 387,000 برده آفریقایی منشأ می‌گیرد که بین سال‌های 1627 (نخستین استقرار بریتانیایی) و 1807 (لغو تجارت برده در اقیانوس اطلس توسط بریتانیا) به مستعمره بریتانیایی باربادوس آورده شدند، و جمعیت‌های منبع آن از غرب آفریقا (یوروبا، آکان/کورومانتی، ایگبو) و غرب-مرکز آفریقا (بانتو-کنگو) بودند. باربادوس از نظر جمعیتی فشرده‌ترین مستعمره شکر بریتانیا در کارائیب بود: در اوج آن در اواخر قرن هفدهم، حدود 70% زمین جزیره به تولید شکر اختصاص داشت و جمعیت برده آفریقایی به‌طور چشمگیری از جمعیت اروپایی مستعمره بیشتر بود. جمعیت آفرو-باربادوسی پس از آزادی برده‌ها، به دلیل محدودیت مهاجرت غیرآفریقایی بعدی، همچنان از نظر جمعیتی غالب مانده است. باربادوس خاستگاه سنت‌های موسیقایی متمایزی (فرقه tuk band و سبک spouge)، تولید ادبی قابل توجه کارائیبی انگلیسی‌زبان (George Lamming، Kamau Brathwaite، Austin Clarke) و برجستگی ورزشی و فرهنگی منطقه‌ای است که با کوچکی کشور نامتناسب است.