برزیل: پرچم ملی
برزیل: طرح کلی نقشه

برزیل

BR

آمریکای لاتین

این کشور محل زندگی 5 گروه قومی مستند است. این صفحه داده‌های فنوتیپی و جمعیتی آن‌ها را در یک مرجع وزن‌دهی‌شده ترکیب می‌کند: رنگ پوست، ویژگی‌های چهره، بافت مو و ساختار بدن، برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی.

ترکیب جمعیتی

وزن‌های ترکیب از خوداظهاری در سرشماری‌ها و پیمایش‌های جمعیتی منتشرشده به دست آمده‌اند. هر ردیف به صفحهٔ اطلس گروه قومی پیوند دارد.

نیم‌رخ فنوتیپی

جمعیت برزیل از درون یکی از متنوع‌ترین جمعیت‌های جهان است و حاصل تراکمی از استقرار استعماری پرتغالی (1500-1822)، بزرگ‌ترین مقصد تجارت برده آفریقایی در قاره آمریکا (حدود 4.9 میلیون ورود برده‌شده)، مهاجرت گسترده اروپاییان در قرن‌های 19 و 20 (ایتالیایی، آلمانی، اسپانیایی، اسلاوی، لبنانی-سوریه‌ای)، مهاجرت ژاپنی‌ها و دیگر مهاجران شرق آسیا در قرن 20، و بقای حدود 305 گروه قومی بومی متمایز در سراسر آمازون و دیگر قلمروهای برزیل است.

مطالعات ژنومی گسترده (Pena et al. 2011، Kehdy et al. 2015) نشان داده‌اند که برزیلیِ میانگین آمیختگی قابل‌توجهی از هر سه جمعیت منبع اصلی دارد: اروپایی، آفریقایی و بومی آمریکایی، اما با الگویی منطقه‌ای بسیار قوی که بازتاب تاریخ متفاوت استقرار، برده‌داری و مهاجرت است.

رنگ پوست در کل جمعیت دامنه کامل Fitzpatrick از I تا VI را پوشش می‌دهد و III به‌عنوان مقدار رایج در سطح کشور است، اما تفاوت‌های منطقه‌ای قابل‌توجهی وجود دارد: جنوب (ریو گراندهٔ دو سول، سانتا کاتارینا، پارانا) حدود 70-85% از کسانی را شامل می‌شود که خود را سفیدپوست معرفی می‌کنند، با الگوهای رایج II-III؛ شمال شرق (باهیا، پرنامبوکو، مارانیائو) قلب جمعیت افرو-برزیلی است، با الگوهای رایج IV-V؛ شمال یا آمازون بیشتر تحت تأثیر ویژگی‌های بومی قرار دارد، با الگوهای رایج III-IV و ویژگی‌های بومی متغیر؛ و جنوب شرق (سائوپائولو، ریودوژانیرو، میناس ژرائیس) مختلط‌ترین بخش از نظر جمعیتی است.

موی سر کل دامنه Andre Walker را نشان می‌دهد، از بلوندِ صاف تا مشکیِ فرفری، با الگوی منطقه‌ای که با نسبت جمعیت‌های منبع همراه است. رنگ چشم در سطح کشور عمدتاً قهوه‌ای است و گونه‌های روشن بیشتر در جوامع سفیدپوست برزیلی، به‌ویژه در جنوب، متمرکزند. ویژگی‌های چهره و اندام نیز به همین شکل در دامنه جمعیت‌های منبع ایبری-اروپایی، غرب و مرکز آفریقا، بومیان توپی-گوارانی / ماکرو-ژه، و شرق آسیا گسترده‌اند و با نسبت‌هایی که بر حسب منطقه و خانواده متفاوت است با هم آمیخته‌اند.

تنوع درونی در هر منطقه از برزیل چشمگیر است؛ تنوع منطقه‌ای و فردی این کشور از آنچه هر توصیف کلی بتواند کاملاً دربربگیرد فراتر می‌رود، و هویت ظاهری برزیلی نباید در سطح فردی از هیچ توزیع کل‌کشوری استنباط شود.

نمایی توصیفی، نه داوری دربارهٔ افراد

این صفحه مجموعهٔ وزن‌دهی‌شده‌ای از مشاهدات فنوتیپی در میان جمعیت این کشور را نشان می‌دهد که بر ترکیب جمعیتی برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی استوار است. فنوتیپ‌ها در هر کشوری بسیار متنوع‌تر از آن چیزی هستند که این مجموعه نشان می‌دهد؛ این یک مرجع توصیفی است، نه داوری قطعی دربارهٔ هیچ فردی.

یادداشت‌های روش‌شناسی

وزن‌های ترکیب از سرشماری سال 2022 مؤسسه IBGE (Censo Demográfico 2022) به‌دست آمده است که خودشناسی را در پنج دسته (سفید، پاردو، سیاه، زرد، بومی) به‌علاوه گزینه باقی‌مانده «بدون پاسخ» (حدود 0.4%) به کار می‌گیرد. طبقه‌بندی IBGE چارچوب استاندارد نژادی-قومی برزیل است و برزیلی‌ها خود را بر اساس آن شناسایی می‌کنند. زمینه اصالت ژنومی جامع (Pena et al. 2011، Kehdy et al. 2015) برای تفسیر ویژگی‌های ظاهری ذکر می‌شود، اما مبنای وزن‌دهی قرار نمی‌گیرد، زیرا خودشناسی به‌عنوان پاردو با آمیختگی ژنومی مختلط برابر نیست و این دو معیار توزیع‌های متفاوتی تولید می‌کنند.

محدودیت‌ها: (1) تمایز پاردو و سیاه در IBGE انعطاف‌پذیری مستندی در طول زمان و میان پیمایش‌ها دارد و زمینه‌های اجتماعی، منطقه‌ای و سیاسی بر خودشناسی تأثیر می‌گذارند؛ (2) مجموع کل‌کشوری الگوی منطقه‌ای قوی را پنهان می‌کند، به‌ویژه تضاد جنوب و شمال شرق؛ (3) زیرگروه‌های درون دسته سفید (با تبار ایتالیایی، پرتغالی یا آلمانی) در طبقه‌بندی IBGE به‌طور جداگانه شمرده نمی‌شوند، هرچند واقعی و از نظر فرهنگی برجسته‌اند؛ (4) داده‌های ویژگی‌های ظاهری بومیان برزیل در این مدخل به شدت تجمیع شده است و در صورت موجود بودن باید به صفحات اطلس مخصوص هر گروه قومی مراجعه شود.

منابع اصلی

  1. 1.Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE). Censo Demográfico 2022: Cor ou raça. Rio de Janeiro: IBGE; 2023.
  2. 2.Pena SDJ, Di Pietro G, Fuchshuber-Moraes M, et al. The genomic ancestry of individuals from different geographical regions of Brazil is more uniform than expected. PLoS ONE. 2011;6(2):e17063. doi:10.1371/journal.pone.0017063
  3. 3.Kehdy FSG, Gouveia MH, Machado M, et al. Origin and dynamics of admixture in Brazilians and its effect on the pattern of deleterious mutations. Proc Natl Acad Sci USA. 2015;112(28):8696-8701. doi:10.1073/pnas.1504447112
  4. 4.Klein HS, Luna FV. Slavery in Brazil. Cambridge University Press; 2010.
  5. 5.Lesser J. Immigration, Ethnicity, and National Identity in Brazil, 1808 to the Present. Cambridge University Press; 2013.

کشورهای دیگر این منطقه

مراجع تجمیعی فنوتیپ برای کشورهای همسایه، وزن‌دهی‌شده بر اساس ترکیب جمعیتی.

مرور همهٔ کشورها ←