اروتیک بومیان اروگوئه

سرخ‌پوستان اروگوئه حدود 4 درصد از جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، بر اساس پرسش خوداظهاری در سرشماری 2011 (INE). این بازیابی جمعیتی چشمگیر است، زیرا اروگوئه در سال 1831 پس از کشتار سالسیپوئدس (که طی آن دولت فروکتوسو ریورا بیشتر جمعیت باقی‌مانده چاروا را کشت یا اسیر کرد) رسماً «عاری از مردمان بومی» اعلام شد و پس از آن سرکوب جمعیتی ادامه یافت. جمعیت بومی خوداظهاری در سرشماری 2011 نمایانگر جنبشی است که تبارهای چاروا، گوارانی، چانا، بوهان و یارو را بازپس می‌گیرد، افزون بر مهاجرت اخیر جمعیت‌هایی با تبار بومی از بولیوی، پاراگوئه و آرژانتین. پیوستگی تبارشناختی افرادی که امروز خود را چاروای اروگوئه‌ای می‌دانند موضوع بحث است، اما شناخت فزاینده پژوهشگران از پیوستگی جزئی (به‌ویژه از طریق خط مادری و در میان جمعیت گسترده‌تر مستیزوی اروگوئه‌ای) در فعالیت‌های حمایتی CONACHA (شورای ملت چاروا) و در تعامل اخیر دولت با آن بازتاب یافته است.