اروتیک کاریپونا دو آماپا

کاریپونای Amapá مردمی هستند که بیش از آنکه با یک خط نسب واحد شکل گرفته باشند، با تاریخ شکل گرفته‌اند. روستاهای آنان در امتداد رودخانهٔ Curipi در دورترین شمال برزیل، در حوضهٔ Uaçá نزدیک شهر Oiapoque و در فاصلهٔ کوتاهی از مرز گویان فرانسه قرار دارند. سه چیز آنان را کنار هم نگه می‌دارد: یک مکان مشترک، یک زبان کریول مشترک، و عادتی دیرینه در عمل کردن به‌عنوان یک جامعهٔ واحد، با وجود آنکه نیاکانشان از جاهای مختلف آمده‌اند. نباید آنان را با کاریپونای Rondônia اشتباه گرفت؛ مردمی جدا با زبان توپی که در جنوب‌غربی دوردست زندگی می‌کنند و تنها نامشان یکی است.

این جامعه بر روی رودخانهٔ Curipi از خانواده‌هایی با پیشینهٔ آمیخته شکل گرفت، از جمله مهاجران آمازونی که به língua geral بر پایهٔ توپی سخن می‌گفتند. طی نسل‌ها، آنان زبان Kheuól را پذیرفتند، کریولی بر پایهٔ فرانسوی که در این منطقه رایج است و آن را با شکلی کمی متفاوت با همسایگان خود، گالیبی-مارورنو، در میان می‌گذارند. این زبان سندی از گذشتهٔ مرز است. در بیشتر قرن نوزدهم، فرانسه و برزیل هر دو مدعی سرزمین میان رودخانه‌های Oiapoque و Araguari بودند، و زندگی در این منطقه به همان اندازه که به سوی برزیل بود به سوی گویان فرانسه نیز داشت. داوری بین‌المللی این سرزمین را در سال 1900 به برزیل داد. دولت برزیل بعدها آموزش به زبان پرتغالی را معرفی کرد و هدف آشکاری داشت که مرز را برزیلی کند. از آن زمان، پرتغالی به‌ویژه در میان جوانان جای بیشتری پیدا کرده است.

زندگی روستایی حول مانیوک (کاساوا) می‌چرخد. خانواده‌ها مزرعه‌ها را آماده می‌کنند، ریشه‌ها را رنده و فشار می‌دهند و farinha را برشته می‌کنند، آردِ درشتی که خوراک خانوارها را تأمین می‌کند و در بازار Oiapoque درآمد نقدی به همراه دارد. ماهی‌گیری و شکار در سواناها و جنگل‌های حوضه که به‌طور فصلی زیر آب می‌روند، رژیم غذایی را کامل می‌کند. Manga و Santa Isabel از بزرگ‌ترین روستاها هستند. سرزمین کاریپونا در محدودهٔ سرزمین بومی Uaçá قرار دارد که آن را با گالیبی-مارورنو و پالیکور در میان می‌گذارند.

دین در اینجا لایه‌لایه است، نه میدان نبرد. بیشتر کاریپونا کاتولیک‌اند و جشن‌های قدیسان رویدادهای بزرگ سال روستایی‌اند. در کنار کلیسا، pajé ایستاده است، شمنی که با karuãna سروکار دارد، موجودات نامرئی که می‌توانند شفا دهند یا بیماری ایجاد کنند. Turé مراسمی است شامل رقص، نی‌های turé و caxiri، نوشیدنی‌ای از مانیوک، که برای سپاس از آن موجودات پیشکش می‌شود. همهٔ مردمان Oiapoque این مراسم را برگزار می‌کنند و همچنان روشن‌ترین نشانهٔ عمومی آن دانش کهن است. کاریپونا همچنین در شوراهای مشترک بومیان منطقه فعال‌اند، جایی که چهار مردم Oiapoque با هم در امور زمین، مراقبت‌های بهداشتی و آموزش با دولت تعامل می‌کنند.