اروتیک واراو

وارائو مردمان بومی دلتای رودخانه اورینوکو و دشت‌های ساحلی مجاور در شرق ونزوئلا هستند: حدود 50,000 نفر در ونزوئلا (عمدتاً در ایالت دلتا آماکورو، با جوامع قابل توجه در ایالت‌های مناگاس و سوکره)، به‌علاوه پراکندگی گسترده‌ای که از حدود سال 2015 شکل گرفته و شامل مهاجرت اقتصادی به سایر ایالت‌های ونزوئلا و جابه‌جایی از مرز به ترینیداد و توباگو، گویانا و ایالت رورایما در برزیل می‌شود. زبان وارائو یک زبان منزوی (ایزوله) است که در هیچ یک از خانواده‌های زبانی آمریکای جنوبی طبقه‌بندی نمی‌شود، و این جامعه از نظر تاریخی در خانه‌های پایه‌دار (پالافیتوس) در بوم‌سازگان رودخانه‌ای دلتای اورینوکو زندگی می‌کرده است. فرهنگ سنتی وارائو از متمایزترین فرهنگ‌های بوم‌شناختی آمریکای جنوبی به شمار می‌رود و به جای کشاورزی زمینی، حول نخل موریچه (Mauritia flexuosa) و ماهیگیری رودخانه‌ای سامان یافته است.