اروتیک شات

زبان

شَت Shatt، که Caning نیز نامیده می‌شود (شاخه داجو، سودانی شرقی، نیلی-صحرایی)؛ عربی سودانی به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم به کار می‌رود

دین

عمدتاً مسلمان

درباره شات

شات‌ها نام خود را با تپه‌هایی که در آن زندگی می‌کنند شریک‌اند، مجموعه‌ای از ارتفاعات صخره‌ای و زمین‌های کشاورزی در جنوب‌غربی Kadugli در کوه‌های Nuba در ایالت South Kordofan سودان. تنها سرزمین آن‌ها را متمایز نمی‌کند. زبانشان این کار را می‌کند. این منطقه ده‌ها زبان از چند خانواده نامرتبط را در قطعه کوچکی از کوهپایه‌ها جای داده است و در میانه این تنوع، شات‌ها به زبان داجو سخن می‌گویند. این زبان آن‌ها را به جماعت‌هایی بسیار دورتر در غرب پیوند می‌دهد، نه به مردم تپه‌های همسایه. زبان‌های داجو شاخه‌ای از سودانی شرقی‌اند و تنها در جیب‌های پراکنده باقی مانده‌اند: اطراف نیالا در دارفور، در چاد، نزدیک لاگوا در کردفان و در گوشه‌ای از جنوب سودان. شات، که با نام کانینگ هم ثبت شده، یکی از همان جیب‌هاست. مرکز ثقل این شاخه دارفور است، جایی که به یاد آورده می‌شود سلسله‌ای از داجوها پیش از استقرار سلطنت فور حکومت می‌کرد. خوانش معمول این نقشه آن است که گویشوران داجو طی قرن‌ها به سمت شرق و جنوب پراکنده شدند. امروز شات‌ها در میان گویشوران زبان‌های کادو، دیگر زبان‌های کوهستانی نوبا و عربی زندگی می‌کنند. عربی زبان تجارت، آموزش و تعامل با دولت است و بسیاری از شات‌ها آن را کنار زبان خود به کار می‌برند.

از نظر اجتماعی و سیاسی، شات‌ها نوبایی به حساب می‌آیند. این نام چتری همه مردمان تپه‌نشین منطقه را در بر می‌گیرد، از جمله گروه‌هایی که پیوند تباری اندکی با هم دارند. نوبایی بودن در سودان بیشتر به جایگاهی مشترک اشاره داشته تا به منشأ مشترک: کشت تپه‌ها و شیب‌های آن‌ها، کاشت ذرت دانه‌ریز (سورگوم) و پرورش دام، زندگی در کنار دامداران عرب که مسیرهای کوچ فصلی‌شان از همین زمین می‌گذرد، و قرار گرفتن در لبه‌ی دورِ دولتی که از خارتوم اداره می‌شود. اسلام دین اصلی شات‌هاست. تقویم جشن‌ها و روزه‌ها را تعیین می‌کند و شیوه برگزاری ازدواج و تشییع جنازه را شکل می‌دهد. این امر آنان را در شمار جماعت‌های مسلمان‌تر در منطقه‌ای قرار می‌دهد که مسلمانان، مسیحیان و پیروان ادیان محلی کهن اغلب کنار هم زندگی می‌کنند، گاه حتی در یک خانواده. چهار دهه گذشته برای جنوب کردفان سخت گذشته است. کوه‌های نوبا خط مقدم جنگ داخلی دوم سودان بود. درگیری‌ها در سال 2011، همان سالی که جنوب سودان مستقل شد، بازگشت و جنگی که در 2023 آغاز شد، منطقه را بار دیگر از جهان جدا کرده است. کادوگلی، مرکز ایالت و نزدیک‌ترین شهر واقعی برای شات‌ها، بیش از یک بار در گرداب این خشونت گرفتار شده است. با همه اینها، شات‌ها هنوز قومی کوچک از مردم تپه‌نشین‌اند که زبانشان به دارفور اشاره دارد.

فنوتیپ‌های معمول: شات

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از قهوه‌ای تیره تا بسیار تیره متغیر است، با موهای مشکی و فرفری فشرده، بسیار شبیه به جوامع همسایه کوه‌های نوبا. پوشاک روزمره از هنجارهای روستایی سودانی پیروی می‌کند: مردان جلابیه بلند را با کلاه گرد کوچک یا عمامه می‌پوشند، یا پیراهن و شلوار. زنان پارچه بلند پیچیده‌شده یا «توب» را روی لباس می‌پوشند و سر را می‌پوشانند.

پرسش‌های متداول درباره شات

شات به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی شات شَت Shatt، که Caning نیز نامیده می‌شود (شاخه داجو، سودانی شرقی، نیلی-صحرایی)؛ عربی سودانی به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم به کار می‌رود است.

شات پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان شات عمدتاً مسلمان است.