اروتیک راجبونگشی

راجبونگشی‌ها مردم سرزمین قدیمی کاماتا-کوچ‌اند: کمربند دشت‌نشینی که برهماپوترا از تپه‌ها بیرون می‌آید و در دشت‌های سیلابی بنگال شمالی، آسام پایین‌دست و بنگلادش شمالی گسترده می‌شود. نام خود را از ادعای نسب سلطنتی گرفته‌اند، raj-bongshi، یعنی «از نسل شاه»، که ریشه در سلسله کوچ دارد؛ سلسله‌ای که در قرن شانزدهم زیر نظر بیسوا سینگها و پسرش ناراناراین برآمد. قلمرو او، کاماتاپور، روزگاری سرتاسر آنچه امروز کوچ بیهار، جلپایگوری، منطقه رانگپور و بخش‌های غربی آسام نامیده می‌شود را در بر می‌گرفت. آن پادشاهی از میان رفته، اما هویتی که شکل داد هنوز عامل سازمان‌دهنده درکِ راجبونگشی‌ها از خودشان است. آنان به معنای اداری، جامعه‌ای قبیله‌ای نیستند و در جامعه بنگالی یا آسامی غالب هم کاملاً حل نشده‌اند؛ در مرز میان این دو قرار دارند، و جنبشی سیاسی دیرپا پافشاری می‌کند که این مرز خود واقعیتی جداگانه است.

زبانشان، کامتاپوری، که به آن راجبانشی یا در برخی نواحی آسام گوالپاریا نیز گفته می‌شود، زبانی هندوآریایی است و آن‌قدر به بنگالی و آسامی نزدیک که بیگانگان اغلب آن را گویشی از یکی از این دو می‌پندارند، و گویشوران راجبونگشی معمولاً از این کار آزرده می‌شوند. این زبان لایه‌ای زیرین از زبان‌های تبتی-برمایی همسایگان کوچ و بودو با خود دارد، به‌ویژه در واژگان مربوط به زمین، ماهیگیری و کشاورزی، و ادبیات شفاهی خاص خودش را دارد: روایت‌های آوازی بلند، سنت باهایا از آوازهای عاشقانه غم‌انگیز که کالسکه‌رانان و مهاوت‌های فیل‌ها هنگام عبور از چمن‌زارهای باز می‌خوانند، و مجموعه‌ای متمایز از تئاتر عامیانه. تلاش برای به رسمیت شناختن کامتاپوری به‌عنوان زبانی جدا و مندرج در فهرست رسمی، و برای ایجاد ایالت جداگانه کامتاپور که از نقشه کنونی ناحیه‌ها جدا شود، دهه‌هاست جریانی پیوسته در سیاست منطقه‌ای بوده است.

از نظر دینی هندو هستند، اما در قالب سنتی و آمیخته‌ی مرزهای شرقی، نه در قالب ارتدوکس سانسکریتی. پرستش خانگی بیشوهوری، الهه‌ی مار که با جوامع همسایه مشترک است، معبدهای روستایی تاکور پانچانان، و آیین مدن کام که به خاندان سلطنتی کوچ پیوند دارد، همگی در کنار آیین‌های متعارف وایشنَوا و شاکتا جای خوش دارند. جامعه بر پایه تبارهای پدری سازمان یافته و آداب ازدواج صورت‌هایی را حفظ کرده‌اند، مانند بهای عروس در برخی زیرگروه‌ها و رسومی خاص درباره ازدواج مجدد بیوه‌ها، که خانواده‌های راجبونگشی را از همسایگان هندوی بنگالی در چند روستای آن‌سوتر متمایز می‌کند. این جامعه از نظر درونی متنوع است: گروه‌های کوچ، پالیا، دشی و ساراینیا هر یک تاریخ خاص خود را دارند از اینکه چگونه به نام راجبونگشی دست یافته یا چگونه به آن منسوب شده‌اند.