اروتیک نایرها

برای بیشتر تاریخ ثبت‌شدهٔ کرالا، نایرها کسانی بودند که زمین را اداره می‌کردند و سلاح حمل می‌کردند. آنان سربازان زامورین کالیکوت، راجه‌های کوچین و پادشاهان تراوانکور بودند، طبقهٔ اشراف زمین‌داری که مالکیت زمین‌شان با تعهد نظامی همراه بود. آنان خود را به شیوه‌ای سازمان می‌دادند که هر اروپایی بازدیدکننده را وادار می‌کرد دفترچه‌ای بردارد: تبار، مالکیت و عضویت در خانوار از راه زنان منتقل می‌شد. واحد اصلی tharavad بود، خانوادهٔ گسترده‌ای از همهٔ کسانی که از یک جدهٔ مشترک‌اند، که در خانه‌ای به نام nalukettu زندگی می‌کرد، خانه‌ای که گرد حیاط مرکزی باز ساخته شده بود. امور آن را بزرگ‌ترین مرد خط، یعنی karanavan، می‌گرداند که املاکی را اداره می‌کرد که خودش شخصاً مالکش نبود. پسران از حدود هفت‌سالگی آموزش خود را در kalari آغاز می‌کردند، ورزشگاهی فروافتاده با کف خاکی که در آن kalaripayattu آموزش داده می‌شود. نمایشی‌ترین حاصل این آموزش chaver بود، مهاجمان سوگندخوردهٔ والوواناد که در جشن Mamankam در Tirunavaya به محافظان زامورین یورش می‌بردند، در حالی که می‌دانستند بیرون نخواهند آمد.

ازدواج نایرها یکی از پربحث‌ترین موارد در مردم‌شناسی شد، تا جایی که پژوهشگران از آن برای این پرسش استفاده کردند که آیا تعریف کاری‌شان از ازدواج اصلاً پابرجاست. دختر از مراسم thalikettu kalyanam می‌گذشت، آیین بستن تالی که پیش از بلوغ انجام می‌شد و جایگاه آیینی او را تثبیت می‌کرد. شراکت‌های زناشویی واقعی‌اش که sambandham نام داشت، بدون تشریفات چندانی آغاز و پایان می‌یافت، و فرزندان به تبار او تعلق داشتند نه به پدرشان. پسران کوچک‌تر خانواده‌های برهمن نامبودیری، که به دلیل ممنوعیت ازدواج درون طبقهٔ خودشان (تا املاکشان تجزیه نشود) نمی‌توانستند با همسان خود پیوند بندند، بسیاری از این اتحادها را شکل می‌دادند، و بدین ترتیب قاعدهٔ سخت برهمنی با قاعدهٔ مادرتباری در هم قفل شد. دین هندو و چندلایه است: معابد بزرگ، و همچنین kavu، قطعه‌ای از درختانی که در حیاط خانه برای خدایان مار دست‌نخورده رها می‌شد، و Bhagavati که کمتر به‌عنوان چهره‌ای دورافتاده پرستیده می‌شد و بیشتر به‌عنوان خدای خود خانواده. کل این نظام نه با گذر تدریجی زمان، بلکه با قانون از هم پاشید، از طریق سلسله‌ای از قوانین، از قانون نایرهای تراوانکور در ۱۹۱۲ تا قانون کرالا در ۱۹۷۵ که خانوادهٔ مشترک را کاملاً لغو کرد و زمین‌های tharavad را به سهم‌هایی قابل تقسیم بدل کرد. آنچه باقی مانده جامعه‌ای است که زمین و رتبهٔ نظامی را به آموزش تبدیل کرد، که بیشترش از طریق Nair Service Society که در ۱۹۱۴ تأسیس شد صورت گرفت، و سپس به خدمات دولتی، پزشکی، مهندسی و زندگی کاری پراکنده در کشورهای خلیج فارس، بنگلور، بریتانیا و آمریکای شمالی. نام‌خانوادگی‌ها هنوز رتبه‌های قدیمی را با خود دارند: Menon، Nambiar، Kurup، Panicker، Pillai، که هرکدام عنوانی است که زمانی پادشاهی آن را اعطا کرده است.