اروتیک اورالی گوندرها

اورالی گاندر یک جامعه‌ی کشاورز تامیلی هستند که نامشان خود گویای ادعایشان است. اور در زبان تامیلی به معنای روستاست و اورالی معمولاً این‌گونه خوانده می‌شود: کسی که بر آن فرمان می‌راند یا آن را در دست دارد. این ادعای جایگاه محلی است، نه ادعای یک حرفه یا خدمت. اگر عنوان گاندر را هم بیفزاییم، که چند کاست زمین‌دار در مرکز و غرب تامیل‌نادو آن را به‌طور مشترک به کار می‌برند، با مردمی روبه‌رو هستیم که خود را کشاورزانی وابسته به روستاهایشان می‌دانند. آن‌ها درون جامعه‌ی خود ازدواج می‌کنند و زیارتگاه‌های خانوادگی ویژه‌ی خود را نگه می‌دارند، و در عین حال با کاست‌های کشاورز اطراف خود در دنیای اجتماعی گسترده‌تری شریک‌اند.

بیشترشان در مرکز تامیل‌نادو زندگی می‌کنند، در اطراف تیروچیراپالی و ناحیه‌های نزدیک مانند کارور و پرامبالور. آن‌ها به زبان تامیلی سخن می‌گویند، زبان دراویدی کل منطقه، پس زبان چیزی نیست که آن‌ها را متمایز کند. ابهام از همین نام آغاز می‌شود. اورالی یا اورالای نام گروه‌های کوهستانی کوچکی هم در گات‌های غربی است. آن گروه‌ها در تامیل‌نادو و کرالا به‌عنوان قبایل فهرست‌شده شناخته می‌شوند و گویش‌های خاص خود را دارند، اما مردمی جداگانه‌اند. هر کس منابع را مقایسه می‌کند باید این دو را از هم جدا نگه دارد.

زندگی دینی هندویی و کاربردی است. مانند بیشتر کاست‌های کشاورز تامیلی، بر کولادیوام متمرکز است، یعنی خدای تیره. خانواده برای نذر، برای نخستین تراشیدن موی کودک و برای دیگر لحظات بزرگ زندگی به زیارتگاه این خدا بازمی‌گردد. انتظار می‌رود خدایان و الهه‌های نگهبان روستا از مزرعه‌ها، دام‌ها و خانه‌ها محافظت کنند. جشن‌های معبد و فصل برداشت پونگال بخش بزرگی از ریتم سال را تعیین می‌کنند.

درباره‌ی این جامعه چندان نوشته نشده و بخش بزرگی از آنچه هست از اسناد دولتی می‌آید. سرشماری‌کنندگان دوره‌ی استعمار، اورالی‌ها را در میان کاست‌های پرزیدنسی قدیم مدرس فهرست کرده‌اند و نوشته‌های بعدی هنوز به همان مدخل‌های کوتاه تکیه دارند. پس از استقلال، جایگاه این جامعه به طبقه‌بندی‌های رسمی وابسته شد. فهرست‌های طبقات عقب‌مانده‌ی تامیل‌نادو اورالی گاندر را دربردارند، اما مدخل‌ها در هر ناحیه متفاوت است. وضعیت حقوقی یک خانواده ممکن است به محل زندگی‌اش بستگی داشته باشد و این بر دسترسی‌اش به آموزش و مشاغل دولتی اثر می‌گذارد. بیشتر خانواده‌ها پیوند خود را با زمین نگه می‌دارند، هرچند جوان‌ترها، مانند سایر نقاط روستایی تامیل‌نادو، روز به روز بیشتر به شهرها، دانشکده‌ها و کار حقوق‌بگیری چشم دوخته‌اند.