اروتیک کالارها

کالار جامعه‌ای طبقه‌ای تامیلی از مناطق داخلی خشک ایالت تامیل نادو هستند. نامشان تاریخی را با خود دارد که هرگز از آن نگریخته‌اند. Kallar معمولاً به معنای دزدان خوانده می‌شود، برچسبی که مقامات بریتانیایی برای توجیه پلیسی کردن آنان به کار می‌بردند. بسیاری از کالارها آن را نشانه مردمی می‌دانند که پاسخگوی هیچ‌کس نبودند. آنان همراه با ماراوار و آگامودایار گروه موکولاتور یا سه قبیله را تشکیل می‌دهند و هر سه از عنوان احترام‌آمیز تیوار استفاده می‌کنند. سرزمین اصلی‌شان از مناطق مادورای، ته‌نی، دیندیگول، سیواگانگا، پودوکوتای، تانجاوور و تیروچیراپالی می‌گذرد و زبانشان تامیلی است.

پیش از حکومت استعماری، قدرت کالارها بر کاوال، یعنی نگهبانی روستا، استوار بود. روستاها به نگهبانان کالار غلات و پول می‌پرداختند تا محصول و دام را نگه دارند، و از نگهبان انتظار می‌رفت هر چیزی را که دزدیده شده بود بازگرداند. در پودوکوتای، یکی از تبارهای کالار به نام تاندایمان به پادشاهی رسیدند و تا سال ۱۹۴۸ یک دولت شاهزاده‌نشین را اداره کردند. در جاهای دیگر بریتانیایی‌ها جز باج‌گیری چیزی ندیدند. بر اساس قانون قبایل جنایتکار، کالارهای پیرامالای اطراف اوسیلامپاتی ثبت شدند و موظف شدند به پلیس گزارش دهند. در پروانگامانالور در سال ۱۹۲۰، پلیس به روستاییانی که از اثر انگشت گرفتن سرباز زدند شلیک کرد و بیش از دوازده نفر را کشت. همان دولت بعدها مدارس Kallar Reclamation را دایر کرد و بسیاری از آن مدارس هنوز در مادورای و اطرافش فعال‌اند.

این جامعه یک بلوک واحد نیست. پیرامالای کالار، ایسانانتو کالار، گاندارواکوتای کالار و بخش‌های دیگر هرکدام در دایرهٔ خودشان ازدواج می‌کنند و آداب خود را نگه می‌دارند. بسیاری از آنان در واحدهای سرزمینی به نام nadu سازمان یافته‌اند که رؤسای موروثی‌شان زمانی اختلافات را حل می‌کردند و هنوز در جشنواره‌ها وزن دارند. انسان‌شناس فرانسوی لویی دومون مطالعه‌ای کلاسیک درباره خویشاوندی و دین در جنوب هند را بر محور پیرامالای کالار ساخت.

کالارها هندو هستند، اما خدایانی که در زندگی روزمره اهمیت دارند متعلق به تبار و روستایند: کاروپاسامی، آیانار و روح‌های نگهبانی که زیارتگاه‌هایشان در لبه مزارع قرار دارد. خانواده‌ها برای نذر، نخستین تراشیدن موی سر و جشن‌های سالانه به معبد kula deivam خود بازمی‌گردند. شناخته‌شده‌ترین پیوند مذهبی آنان با معبد آلاگار کویل نزدیک مادورای است. در جشنواره چیثیرای، خدای آلاگار به شکل کالار آراسته شده به کنار رود وایگای می‌رود و جمعیت او را کالاآلاگار می‌خوانند. جالیکاتو، ورزش رام کردن گاو نر در سرزمین مادورای، هنوز مایه افتخار روستاهای کالار است. در سیاست جنوب تامیل نادو، رأی تیوارها وزن واقعی دارد.