اروتیک توندایماندالا مودالیارها

نام این گروه در واقع نام یک سرزمین است. تُندایمندالام نام قدیمی سرزمین شمالی تامیل‌هاست. این منطقه حول کانچیپورام و رودخانه پالار شکل گرفته و از حوالی چنای امروز تا مرز آندرا امتداد دارد، جایی که سرزمین تلوگو آغاز می‌شود. خانواده‌های مالک زمین مودالیار تُندایمندالام ولالارهایی هستند که ریشه در همین منطقه دارند، و نخست خود را با نام این سرزمین معرفی می‌کنند. همین ویژگی آنان را از ولالارهای سرزمین‌های چولا و پاندیا در جنوب متمایز می‌کند. عنوان سنتی آنان مودالیار است، به معنای تقریبی نخستین، در حالی که ولالارهای جنوبی‌تر بیشتر از پیلای استفاده می‌کنند. سایر طبقات تامیل نیز عنوان مودالیار را به کار می‌برند، از جمله سنگونتار و تولووا ولالار، بنابراین بخش منطقه‌ای نام است که افراد را از یکدیگر جدا می‌کند. آنان به زبان تامیل سخن می‌گویند، همان گویش شمالی که در اطراف چنای شنیده می‌شود.

سنت جماعت، استقرار آنان را به یک داستان فتح پیوند می‌دهد. گفته می‌شود شاهزاده‌ای از چولا به نام آدوندای، سرداران کورومبا را که این منطقه را در دست داشتند سرنگون کرد و کشاورزان ولالار را در این زمین ساکن ساخت. متون قدیمی این سرزمین را به بیست و چهار کوتام یا ناحیه تقسیم می‌کنند. هرچه نصیب تاریخ از این روایت باشد، داستان کارکردی روشن دارد: خانواده‌ها را به خاک و به حمایت پادشاهان چولا پیوند می‌دهد.

دین آنان شیوایی است و آن را جدی می‌گیرند. کانچیپورام، شهر معابدی مقدس برای پیروان شیوا و ویشنو، در مرکز موطن قرار دارد. این جماعت سکیزار را از آن خود می‌داند: او وزیر و شاعر چولا در سده دوازدهم میلادی بود و پریا پورانام را سرود که شرح زندگی شصت و سه قدیس نایانار است. او در کوندراتور زاده شد که اکنون بخشی از حومه جنوب غربی چنای است. خانواده‌های شیوایی سختگیر آشپزخانه‌های گیاهی دارند، از مکتب شیوا سیدانتا پیروی می‌کنند و برای عبادت روزانه نوارهایی از خاکستر مقدس بر تن می‌کشند.

چنای بیش از هر پادشاهی آنان را دگرگون کرد. بندر استعماری در لبه زمین‌های کشاورزی آنان رشد کرد و طی دو سده، بسیاری از خانواده‌ها داشته‌های روستایی را رها کردند و به کارهای دفتری، وکالت، معلمی و مشاغل دولتی در شهر روی آوردند. امروز بخش بزرگی از آنان در چنای و حومه‌اش زندگی می‌کنند. روستاهای نیاکانی در ناحیه‌های کانچیپورام، تیروالور، چنگلپت و ولور هنوز خدایان خانوادگی، جشن‌های معبد و احساس تعلق به ریشه خانواده را حفظ می‌کنند. بیشتر آنان هنوز درون جماعت ازدواج می‌کنند و مودالیار تُندایمندالام سرفصل ویژه خود را در آگهی‌های ازدواج تامیل دارد.