اروتیک مسلمانان مارواری

مسلمانان مارواری بیش از آنکه با یک تبار واحد تعریف شوند، با یک مکان و یک زبان تعریف می‌شوند. آنان مسلمانان ماروار هستند، بخش غربی خشک راجستان با مرکزیت جودپور، و به مارواری سخن می‌گویند، همان زبانی که همسایگان هندو و جین‌شان نیز بدان سخن می‌گویند. در بیشتر نقاط هند، واژه مارواری یادآور خانواده‌های بازرگانی است که خانه‌های تجاری در کلکته و بمبئی بنا کردند. مسلمانان مارواری بخشی جدا از این هویت منطقه‌ای هستند. ریشه‌های آنان در شهرها و روستاهای صحرای تار است، نه در شبکه‌های تجاری دور از وطن.

مارواری به شاخه راجستانی زبان‌های هندوآریایی تعلق دارد. در جنوب با گجراتی، در غرب با سندی و در شرق با دیگر گویش‌های راجستانی و هندی درمی‌آمیزد. بیشتر مسلمانان مارواری همچنین از هندی یا اردو استفاده می‌کنند و واژگان دینی‌شان از اردو، فارسی و عربی گرفته شده است. این جامعه سنی‌مذهب است، عمدتاً پیرو مذهب حنفی، و تصوف به‌شدت ایمان آنان را شکل داده است. معلمان چشتی از اواخر قرن دوازدهم در این منطقه فعال بودند. بارگاه حمیدالدین ناگوری در ناگور و درگاه معین‌الدین چشتی در اجمیر، که درست در شرق ماروار قرار دارد، همچنان زائران را با مراسم سالانه عرس خود جذب می‌کنند، زمانی که قوالی حیاط‌هایشان را پر می‌کند.

مسلمانان مارواری یک قبیله واحد نیستند، بلکه مجموعه‌ای از بیرادری‌ها هستند، جوامع موروثی که با تبار یا تجارت به هم پیوند خورده‌اند. بسیاری از آنان از خانواده‌های محلی‌ای هستند که طی قرن‌ها مسلمان شدند و نام‌های قبیله‌ای و آداب روستایی‌ای را حفظ کردند که برای همسایگان هندویشان آشنا بود. نوازندگان موروثی مسلمان این منطقه نشان می‌دهند که این دو جهان چقدر به هم پیوسته بودند. مانگنیارها به‌طور سنتی در مراسم تولد و عروسی برای حامیان هندوی راجپوت خود آواز می‌خواندند، و لانگاها به خانواده‌های مسلمان سندی‌سپاهی خدمت می‌کردند. آوازهای مانگنیار هنوز میان شعر صوفیانه و آوازهایی برای خدایان هندو در رفت‌وآمدند.

تقسیم در سال 1947 این جامعه را در دو سوی مرزی تازه پاره کرد. بسیاری از خانواده‌ها به سند کوچ کردند و در کراچی و شهرهای دیگر ساکن شدند و به جریان بزرگ‌تر مهاجران مسلمان از هند پیوستند. آنجا در خانه و میان خویشاوندان به مارواری سخن گفته می‌شود، در حالی که اردو و سندی بر آموزش و زندگی عمومی مسلط‌اند، و نام نشان می‌دهد که خانواده از کجا آمده است. در راجستان، مسلمانان مارواری همچنان بخشی عادی و مستقر از جودپور، ناگور، بارمر و شهرهای کوچک‌تر صحرایی هستند و در بازار به همان زبانی سخن می‌گویند که همه دیگران.