اروتیک ملک‌ها

مالکی‌های بیهار جامعه‌ای مسلمان‌اند که بر پایه یک روایت نسبی واحد شکل گرفته‌اند. آنان خود را به سید ابراهیم مالک بایا نسبت می‌دهند، فرمانده و شخصیتی صوفی از سده چهاردهم که در دوران تغلق‌ها به سلطنت دهلی خدمت کرد، در جنوب بیهار لشکرکشی کرد و در مقبره‌ای گنبددار از آجر بر تپه پیر پهاری، تپه مشرف به بیهار شریف، آرمیده است. سنت، گرفتن قلعه کوهستانی روهتاس را به او نسبت می‌دهد. مالک یک رتبه بود، عنوانی که سلطان به فرمانده کل یا والی می‌داد، و بر فرزندان او و خانواده‌هایی که همراه لشکرش آمدند ماند. در طول شش قرن، هم‌زمان نام خانوادگی، برچسب طبقاتی و حلقه ازدواج شد. این نام به صورت‌های Malik یا Mallick یا Mallik نوشته می‌شود و نباید با بسیاری از مالک‌های بی‌ارتباط در پنجاب، هریانا یا بنگال اشتباه گرفته شود.

سرزمین آنان مگادا است، قلب کهن جنوب رود گنگ: نخست ناحیه نالاندا، سپس پاتنا، گایا، ناواده، جهان‌آباد و شیخ‌پوره، در شماری از روستاها و شهرک‌های کهن که در آن‌ها همه می‌دانند کدام خانواده‌ها مالکی‌اند. اردو زبان خانه، دین و چاپ است. ماگاهی، زبان محلی هند-آریایی، با همسایگان و در مزارع به کار می‌رود و هندی آموزش و دولت را پوشش می‌دهد. آنان سنی‌اند، بیشترشان حنفی، با دینداری مبتنی بر زیارتگاه که در بیهار رایج است، و مقبره بنیان‌گذار که اکنون بنای حفاظت‌شده است، هنوز کسانی را جذب می‌کند که نه به عنوان گردشگر، بلکه به عنوان نوادگان می‌آیند.

از نظر اجتماعی، مالکی‌ها در میان اشراف، یعنی طبقه بالای جامعه مسلمان جنوب آسیا، جای دارند، بر پایه ادعای نسب سیدی. در بیهار، اصطلاح رایج برای این طبقه سید، شیخ، پاتان، مالک است. برای بیشتر تاریخ خود، آنان خردمالک و اشراف روستایی بودند و درون‌همسری داشتند، اغلب میان همان چند روستا، که جامعه را فشرده و شجره‌نامه‌هایشان را دقیق نگه می‌داشت. دو ضربه در یک دهه این وضع را تغییر داد. شورش‌های 1946 دقیقاً در همین بخش بیهار به روستاهای مسلمان‌نشین تاخت، و تقسیم هند سال بعد بسیاری از خانواده‌ها را به پاکستان برد. سپس لغو نظام زمین‌داری در دهه 1950 پایه زمینی کسانی را که ماندند از میان برد. پاسخ، آموزش بود: حقوق، پزشکی، تدریس، خدمات دولتی و بعدها شغل در خارج از کشور. امروز مالکی را به همان اندازه در پاتنا، دهلی یا کراچی می‌توان یافت که در روستای اجدادی، اما روستاها، مقبره روی تپه و شجره‌نامه‌ها همچنان تعیین می‌کنند که چه کسی به شمار می‌آید.