اروتیک آسور

آسور نامی دارند که بیشتر مردم هند آن را از اساطیر می‌شناسند و آن را همچون دشنام هم می‌شناسند. در سنت سانسکریت، اسوراها دشمنان خدایان‌اند و کشتن گاومیش‌دیو ماهیشاسور به دست دورگا، محور بزرگ‌ترین جشنواره شرق هند است. اما آسورهای جارکند این داستان را وارونه روایت می‌کنند. ماهیشاسور نیا و پادشاه ایشان است و روزهایی که بقیه منطقه برای پوجای دورگا چراغانی می‌کنند، برای روستاهای آسور روزهای سوگ‌اند. این خوانش وارونه تازه نیست. چیزی شبیه به آن در سنت شفاهی موندا جریان دارد، جایی که خدای خورشید سینگبونگا سرانجام آسورها را نابود می‌کند، زیرا دود کوره‌های آهنگری‌شان بی‌وقفه بالا می‌رفت. آهن نکته اصلی است. برای قرن‌ها آسورها ذوب‌کار بودند؛ سنگ معدن را در کوره‌های کوچک گلی با دم‌های چرمی ذوب می‌کردند و تکه‌های فلز را به آهنگران فلات چوتاناگپور می‌فروختند. با کوره همچون موجودی زنده رفتار می‌شد و پیش از هر ذوب به آن خوراک داده و آن را آرام می‌کردند، و این حرفه از راه خطوط خانوادگی منتقل می‌شد و نه در آموزش عمومی. آهن کارخانه‌ای ارزان در سده گذشته این حرفه را از میان برد و استخراج بوکسیت که به همان تپه‌ها آمد، بیشتر آنچه باقی مانده بود را گرفت.

سرزمین ایشان فلات نتارهات و بلندی‌های ناهموار اطراف آن است، در ناحیه‌های لاتهار، گومله و پالامو، که جنگل سال در پایین‌دست و تپه‌های مسطح‌سر که محلی پات خوانده می‌شود در بالادست آن گسترده است. آنان به آسوری سخن می‌گویند، زبانی از شاخه موندای شمالی در خانواده اتروآسیایی، که ایشان را با موندا، هو و سانتال خویشاوند و با سادری و هندی که هندوآریایی‌اند و اطرافیانشان به آن‌ها سخن می‌گویند، از نظر زبانی بیگانه می‌کند. بیشتر آسورها امروز هر دو زبان را روزانه به کار می‌برند. شمار گویشوران آسوری در هزاران نفر است و کار نوشتن این زبان، آموزش آن و انتشار شعر به آن، متعلق به نسل کنونی است و نه میراثی از گذشته. این جامعه به شاخه‌های بیر آسور، بیرجیا و آگاریا تقسیم می‌شود و هند آن را از آسیب‌پذیرترین گروه‌های قبیله‌ای خود به شمار می‌آورد، با جمعیتی کل در حدود چند ده هزار نفر. زندگی دینی بر محور سینگبونگا و سارنا می‌چرخد، یعنی بیشه مقدسی در کرانه روستا که کاهن روستا از آن نگهداری می‌کند، و سارهول در بهار و کارما در فصل باران، دو نقطه ثابت سال‌اند. مسیحیت نفوذ کرده است و آیین هندو از هر سو فشار می‌آورد. از دهه ۱۹۹۰ بارزترین ویژگی زندگی عمومی آسورها امتناع بوده است: امتناع در برابر طرح میدان تیراندازی ارتش در سراسر فلات، و در برابر اجاره‌های معدنی که پیوسته بازمی‌گردند.