زنی از مالی، مرجع فنوتیپ

اروتیک مالی

زبان

زبان‌های منطقه‌ای زادگاه‌هایشان، از جمله هندی، مراتی، راجستانی، بوجپوری، میتیلی، بنگالی، اودیه و نپالی (هندوآریایی، هندواروپایی)

دین

هندوئیسم، پیوسته با پرستش در معبد و سنت‌های عبادی مانند جنبش وارکاری در ماهاراشترا

درباره مالی

گروه مالی بیشتر با یک حرفه تعریف می‌شود تا با یک قلمرو. نام آنها از واژه مالا به معنای گلپیچ گرفته شده است و قرن‌ها این طبقه گل، سبزی و میوه‌هایی را می‌کاشت که شهرهای شمال، مرکز و غرب هند و ترای نپال به آن‌ها وابسته بودند. بازارهای معبد در سپیده‌دم، پر از دسته‌های گل همیشه‌بهار، گلبرگ‌های رز و رشته‌های یاسمن، بر پایه همان تجارتی می‌چرخند که این طبقه به نام آن شناخته می‌شود. مالی‌ها در کمربندی گسترده زندگی می‌کنند، از راجستان و اوتار پرادش از طریق بیهار، مادیا پرادش و ماهاراشترا تا بنگال و اودیشا. آنها به زبان منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنند سخن می‌گویند: مراتی در اطراف پونه، مارواری در اطراف جودپور، بوجپوری یا میتیلی در بیهار و در آن‌سوی مرز نپال. آنچه این طبقه را کنار هم نگه می‌دارد زبان مشترک نیست، بلکه شغل مشترک، ازدواج درون گروه و احساس قوی یک منشأ مشترک است.

عمل هندویی بسیار به این کار نزدیک است. گل ماده خام پرستش روزانه است و خانواده‌های مالی از دیرباز زیارتگاه‌ها، عروسی‌ها و مراسم تدفین را تأمین کرده‌اند. در ماهاراشترا این نزدیکی یک قدیس پدید آورد. ساواتا مالی، باغبانی از قرن سیزدهم در سنت عبادی وارکاری، سرود که پیاز، تربچه و سبزی‌های قطعه زمینش همگی خدای او ویتوبا هستند. تقسیم‌بندی‌های درون طبقه اغلب از محصول پیروی می‌کنند. مالی‌های ماهاراشتری فول مالی، یعنی پرورندگان گل، را از جیره مالی و هالده مالی متمایز می‌کنند که به نام زیره و زردچوبه نامیده شده‌اند. در راجستان و بخش‌هایی از شمال، بسیاری از مالی‌ها نام سینی را برگزیده‌اند، بخشی از فشار گسترده‌تر انجمن‌های طبقاتی در قرن گذشته برای کسب جایگاه اجتماعی بالاتر.

از باغ تا زندگی عمومی

بزرگ‌ترین نقطه عطف در پونه قرن نوزدهم رخ داد. جیوتیراو فوله در خانواده‌ای مالی به دنیا آمد که نام خانوادگی‌اش از تجارت گل آمده بود. در سال ۱۸۴۸ او و همسرش ساویتری‌بای مدرسه‌ای برای دختران گشودند و در سال ۱۸۷۳ انجمن ساتیاشودهاک سماج را برای به چالش کشیدن کنترل برهمنان بر آیین و دانش بنیان نهاد. فوله مالی‌ها را به مرجعی برای سیاست ضدطبقاتی در غرب هند بدل کرد و این جامعه هنوز با افتخار آشکار او را از آن خود می‌داند. امروز مالی‌ها در اکثر ایالت‌ها در شمار طبقات عقب‌مانده دیگر قرار دارند. بسیاری هنوز قطعه‌های زمین کشاورزی در حاشیه شهرها را کشت می‌کنند یا دکه‌های فروش گل می‌چرخانند. این طبقه همچنین وکیل، معلم، مهندس و سیاستمدار پرورده است، از جمله اشوک گهلوت که سه دوره به عنوان وزیر ارشد ایالت راجستان خدمت کرد.

فنوتیپ‌های معمول: مالی

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مالی‌ها شبیه جمعیت‌های منطقه‌ای هستند که در میان آنان زندگی می‌کنند، با رنگ پوستی از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای تیره، موی سیاه و قد معمولاً متوسط. پوشش روزمره از منطقه پیروی می‌کند. بسیاری از زنان ساری می‌پوشند، برخی در ماهاراشترا ناوواری نه‌یاردی به تن می‌کنند و زنان روستایی راجستان گاگرا همراه با اودنی می‌پوشند. مردان پیراهن و شلوار یا دوتی و کورتا می‌پوشند، گاهی با عمامه در راجستان.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره مالی

مالی به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی مالی زبان‌های منطقه‌ای زادگاه‌هایشان، از جمله هندی، مراتی، راجستانی، بوجپوری، میتیلی، بنگالی، اودیه و نپالی (هندوآریایی، هندواروپایی) است.

مالی پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان مالی هندوئیسم، پیوسته با پرستش در معبد و سنت‌های عبادی مانند جنبش وارکاری در ماهاراشترا است.