زنی از لودهاها، مرجع فنوتیپ

اروتیک لودهاها

زبان

بنگالی و اودیایی (هندوآریایی) در استفاده روزمره؛ گفتار قدیمی‌تر لودها گاه به خاریا (موندا، آسترو-آسیایی) پیوند داده می‌شود

دین

هندوئیسم عامیانه، که الهه‌های روستا و ارواح جنگل را با جشن‌های رایج هندو درمی‌آمیزد

درباره لودهاها

لودها مردمی جنگل‌نشین در جانگال‌ماهال قدیم هستند، کمربندی از جنگل‌های سال و بوته‌زارهای سرخ خاک لاتریتی که جنوب غربی بنگال غربی به شمال ایالت اودیشا می‌رسد. بیگانگان بیشتر آنان را با یک برچسب می‌شناختند، نه با پوشش یا جشنی ویژه. در دوران حکومت بریتانیا، لودها قبیله جنایتکار اعلام شدند و این داغ ننگ چندین نسل پس از لغو قانون نیز باقی ماند. قانون استعماری پس از استقلال لغو شد و لودها از فهرست جنایتکاران خارج شدند. با این حال پلیس، زمین‌داران و همسایگان همچنان آنان را از بدو تولد مظنون می‌دانستند. امروزه هم بنگال غربی و هم اودیشا، لودها را در زمره «گروه قبیله‌ای بسیار آسیب‌پذیر» ثبت کرده‌اند، اصطلاحی که دولت هند برای جوامعی به کار می‌برد که در ژرف‌ترین فقر زندگی می‌کنند.

بسیاری از لودها خود را لودها سابار می‌نامند و نیاکان خود را به شکارچیان سابار (Savara) در حماسه‌های سنسکریت و در افسانه‌های منشأ جاگاناتا در اودیشا می‌رسانند. خود این نام اغلب به واژه‌ای سنسکریت به معنای شکارچی یا تله‌گذار بازمی‌گردد. این با شیوه زندگی کهن آنان همخوانی دارد: گردآوری برگ سال و کندو، عسل، غده‌ها و هیزم، شکار جانوران کوچک با تله، و بیرون کشیدن وارن‌ها و مارها از لانه‌هایشان، مهارتی که همسایگان هنوز آن را به آنان نسبت می‌دهند. با قطع یا بسته شدن جنگل‌ها، بیشتر خانواده‌ها به کار کشاورزی فصلی و دوختن بشقاب‌های برگ سال روی آوردند، معمولاً بدون داشتن زمین شخصی.

زبان کهن لودها که گاه با زبان خاریا از شاخه موندا خانواده اتریش‌آسیایی پیوند داده می‌شود، در بنگال غربی بیشتر جای خود را به بنگالی و در اودیشا به اودیا داده است. زندگی دینی آنان هندوییسم عامیانه است. پرستش الهه‌های روستا و ارواح جنگل همچنان ادامه دارد و در کنار جشن‌های اصلی هندوها قرار می‌گیرد که از همسایگان بنگالی و اودیا گرفته‌اند. جامعه به تیره‌های برون‌همسری سازمان یافته که برخی از آنها توتمی‌اند، با نام‌هایی چون Kotal، Mallik، Digar و Bhakta، و ازدواج درون تیره خود ممنوع است.

در بنگال امروز، شناخته‌شده‌ترین نام لودها چونی کوتال است، نخستین زنِ این جامعه که مدرک دانشگاهی گرفت. او در سال 1992 پس از ادعای آزار در دانشگاه به دلیل پیشینه قبیله‌ای خود، خودکشی کرد. مرگ او به نقطه تجمع نویسندگان و فعالان بدل شد، از جمله ماهاسوتا دوی که مدت‌ها برای تیره‌هایی که برچسب جنایتکاری از آنها برداشته شده بود مبارزه کرده بود. مدرسه‌ها و برنامه‌های زمین به‌آرامی به روستاهای لودها رسیده‌اند، اما سواد و مالکیت زمین همچنان بسیار عقب‌تر از نواحی اطراف است. نباید لودها را با لودی‌ها اشتباه گرفت، طایفه‌ای کشاورز در شمال و مرکز هند که هیچ ارتباطی با آنان ندارد.

فنوتیپ‌های معمول: لودهاها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

افراد لودها معمولاً پوست قهوه‌ای متوسط تا تیره دارند، قدشان متوسط تا کوتاه است و موهای سیاهشان اغلب موج‌دار است. لباس روزمره از الگوهای روستایی بنگالی و اودیا پیروی می‌کند: برای زنان ساری که اغلب با النگوهای شیشه‌ای یا فلزی همراه است، و برای مردان دوتی، لنگی یا شلوار همراه با پیراهن.

پرسش‌های متداول درباره لودهاها

لودهاها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی لودهاها بنگالی و اودیایی (هندوآریایی) در استفاده روزمره؛ گفتار قدیمی‌تر لودها گاه به خاریا (موندا، آسترو-آسیایی) پیوند داده می‌شود است.

لودهاها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان لودهاها هندوئیسم عامیانه، که الهه‌های روستا و ارواح جنگل را با جشن‌های رایج هندو درمی‌آمیزد است.