اروتیک کوکناها

کوکناها داستان خاستگاه خود را در نامشان دارند. بنا بر روایت سنتی، نیاکانشان از کنکان، نوار ساحلی پایین کوه‌های غات غربی، بالا آمدند و در تپه‌های جنگلی شمال، جایی که امروز ماهاراشترا و گجرات به هم می‌رسند، ساکن شدند. آن کمربند کوهستانی هنوز سرزمین آنهاست: تعلقه‌های مرتفع ناشیک، دهوله و ناندوربار، دانگز و ناحیه‌های جنوب گجرات در پیرامون آن، و دادرا و ناگار هاولی، سرزمین محصور سابق پرتغال. قانون هند آنان را با چند املای مختلف، یعنی Kokna و Kokni و Kukna، در شمار قبایل فهرست‌شده (Scheduled Tribe) آورده است، و این نشان می‌دهد که چه بسیار بیگانگانی کوشیده‌اند این نام را بنویسند.

کوکناها پیش از هر چیز کشاورزند. برنج، ارزن انگشتی و دیگر غلات کوهستانی در خاک کم‌عمقی می‌روید که یکسره به باران‌های موسمی وابسته است، و چرخهٔ کاشت، نشاء و برداشت آهنگ سال را تعیین می‌کند. جامعه در طایفه‌های برون‌همسر سازمان یافته است، پس همسر هر کس همواره از بیرون تبار خودش می‌آید. زبانشان که معمولاً کوکنی نامیده می‌شود، زبانی هندوآریایی و نزدیک به مراتی است. بیشتر کوکناها، بسته به اینکه در کدام سوی مرز ایالتی زندگی می‌کنند، به‌آسانی به مراتی یا گجراتی روی می‌آورند. ورلی‌ها، بهیل‌ها و ماهادیو کولی‌ها همسایگان نزدیک آنانند و این جوامع در بسیاری از خدایان، جشن‌ها و شیوه‌های کشاورزی با هم شریکند.

دین آنان در نام هندو و در عمل محلی است. خانواده‌ها کانسری، الهه‌ای که تجسم غله است، را گرامی می‌دارند، و واغدِو، خدای ببر، در زیارتگاه‌های روستا جای دارد. بهگت‌ها متخصصان آیینی‌اند که به بیماری، ارواح آزاردهنده و پیشکش‌های بایسته رسیدگی می‌کنند و هنوز چهره‌های مهمی در زندگی روستایی‌اند. جشن‌های بزرگ هندو برگزار می‌شود، اما آیین‌های پیوسته به برداشت محصول و به تپه‌ها اغلب وزن بیشتری دارند.

سنتی از کوکناها که بیگانگان بیش از همه می‌بینند، رقص پاوری است. پاوری سازی بادی و بلند است که از کدوی خشک‌شده و لوله‌های بامبو ساخته می‌شود و صدای ممتد و یکنواخت آن در سرتاسر دره می‌پیچد. رقصندگان بازو در بازوی هم می‌اندازند یا کمر یکدیگر را می‌گیرند و در صفی بلند و پیچ‌درپیچ به دنبال نوازنده می‌روند، و گروه‌های ماهر در میانهٔ رقص هرم‌های انسانی می‌سازند. این رقص به‌عنوان جشنی روستایی آغاز شد و اکنون بخش ثابتی از جشنواره‌های فرهنگی قبیله‌ای هم در ماهاراشترا و هم در گجرات است.