اروتیک کوداکوها

کوداکو قومی کوچک از اقوام آدیواسی در ارتفاعات سورگوجا، در شمال ایالت چهاتیس‌گار، هستند. این منطقه تپه‌ای و جنگلی از درختان سال است، جایی که سرزمین مرکزی هند به سوی فلات چوتاناگپور بالا می‌رود. آنان رسماً به‌عنوان قبیله برنامه‌ریزی‌شده ثبت شده‌اند و روستاها و شهرک‌های بازار خود را با جامعه‌هایی بسیار بزرگ‌تر، مانند اوراون، گوند و کانوار، تقسیم می‌کنند. جمعیت‌شان اندک است. آنچه آنان را متمایز نگه داشته این است که نامشان، زبانشان و آداب خانوادگی و روستایی‌شان در کنار همسایگانی بسیار پرشمارتر دوام آورده است.

زبان کوداکو که به آن کوداکو هم گفته می‌شود، به شاخهٔ موندا از خانوادهٔ استرواسیایی تعلق دارد. این زبان با گفتار همسایگان کوروا نزدیکی زیادی دارد و بیرونی‌ها غالباً این دو قوم را در یک گروه قرار می‌دهند. زبان‌های موندری و سانتالی که در شرق‌تر تکلم می‌شوند، خویشاوندان دورتری هستند. پس کوداکو زبانی کوچک از خانوادهٔ استرواسیایی است، در منطقه‌ای که با زبان‌های هندو-آریایی می‌چرخد. چهاتیس‌گاری و هندی مدرسه، تجارت و دولت را در دست دارند و اوراونِ همسایه به زبان کوروخ سخن می‌گوید که زبانی دراویدی است. بیشتر گویشوران کوداکو میان این زبان‌ها به‌طور عادی جابه‌جا می‌شوند.

زندگی روزمره از چرخهٔ سال کشاورزی پیروی می‌کند. خانواده‌ها قطعه‌زمین‌های کوچکی از برنج، ارزن و ذرت را کشت می‌کنند. جنگل هنوز بخشی از معیشت خانوار است: گل ماهوا، برگ تندو، هیزم و خوراک‌های وحشی برای خوردن، تخمیر و فروش جمع‌آوری می‌شوند. آنجا که زمین اندک است، کار مزدی فصلی کسری را جبران می‌کند. بیشتر کوداکو خود را هندو می‌دانند، اما این برچسب روی رسومی کهن‌تر نشسته است. خدایان روستا، ارواح نیاکان و نیروهای کشتزار و جنگل هنوز با هدیه‌ها گرامی داشته می‌شوند و متخصصان آیینی محلی در زندگی دینی روستا همچنان نقش دارند.

تاریخ کوداکو با خود سورگوجا گره خورده است. نسل‌ها این منطقه یک ایالت شاهزاده‌نشین زیر فرمان راجه‌های خودش بود، با سرکردگان و زمین‌داران محلی که میان روستاییان و دربار قرار داشتند. پس از استقلال، به آنچه مادیا پرادش شد پیوست و در سال ۲۰۰۰ به ایالت تازهٔ چهاتیس‌گار واگذار شد. به رسمیت شناخته شدن قبیله‌ای‌شان جای‌های رزروشده در مدارس و مشاغل دولتی به همراه آورد. همچنین فشارهایی که امروز در سراسر هند مرکزیِ قبیله‌ای آشناست با آن آمد: استخراج زغال‌سنگ و جنگل‌زدایی در فلات، رقابت بر سر زمین و مهاجرت برای کار مزدی. کوداکو این تغییرات را همان‌گونه مواجه می‌شوند که بیشتر چیزها را، به‌عنوان جامعهٔ کوچکی که در میان همسایگان بزرگ‌تر روی پای خود می‌ایستد.