اروتیک خوها

کهو مردم اصلی چیترال در رشته کوه هندوکش در شمال غربی پاکستان هستند، با جوامع خویشاوند در گیلگیت-بالتستان. آنان به زبان خووار، زبانی هندواروپایی از گروه دردی، سخن می‌گویند و مسلمان‌اند و میان جوامع سنی و اسماعیلی تقسیم می‌شوند. فرهنگ کوهستانی چیترال، از موسیقی تا بازی پولوی پرارتفاع، به‌شدت با کهوها شناخته می‌شود.

جامعه و معیشت

معیشت کهوها بر کشاورزی تراسی آبیاری‌شده (گندم، ذرت، جو، میوه و آجیل) و دامداری بز، گوسفند و گاو استوار است که به چراگاه‌های تابستانی برده می‌شوند. جامعه مدت‌ها زیر نظر حاکمان محلی و اشراف زمین‌دار سازمان یافته بود و سنتی پالوده از ادب، مهمان‌نوازی و شعر به سبک فارسی‌مآبانه داشت. مسابقات مشهور پولو در گردنه بلند شاندور، که بدون قوانین رسمی بازی می‌شود، بیانی نامدار از هویت کهو است.

موسیقی و میراث

آواز خووار، سازی شبیه سیتار و رقص در جشن‌ها و عروسی‌ها محوری‌اند و این زبان پیکره قابل توجهی از شعر شفاهی و مکتوب را در خود دارد. کهوها به باسوادی و غرور فرهنگی قوی شهرت دارند.

ظاهر و زیورآلات

مردم کهو قدی متوسط تا بلند، پوستی از روشن تا قهوه‌ای متوسط، موی و چشمانی تیره و چهره‌هایی ظریف و زاویه‌دار دارند. مردان به‌ویژه با کلاه پشمی تخت چیترالی به نام پکول و عبای پشمی گلدوزی‌شده چوغا روی شلوار قمیص شناخته می‌شوند؛ زنان پیراهن‌های بلند و چین‌دار، کلاه‌های گلدوزی‌شده قوطی‌مانند زیر شال، زیورآلات نقره و پولک بینی می‌پوشند. ریش‌ها مرتب نگه داشته می‌شود و چهره‌ها به‌وسیله آفتاب و هوای کوهستان نشانه‌دار شده‌اند.