زنی از خلماها، مرجع فنوتیپ

اروتیک خلماها

زبان

ساکاچپ، با نام دیگر خلما (چینی-تبتی، کوکی-چین، گروه کوکی قدیم)

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های چینی-تبتی

دین

عمدتاً مسیحی

درباره خلماها

خِلما یکی از قوم‌های کوچک سخنگوی زبان‌های کوکی در تپه‌های جنوب آسام است. آنان با نام ساکاچپ نیز شناخته می‌شوند و در بخشی از هند که پر از همسایگانی بسیار بزرگ‌تر است، هویت جداگانه‌ای را حفظ کرده‌اند. ایشان به گروهی تعلق دارند که مدیران استعماری آن را کوکی‌های قدیم نامیدند: گروه‌های کوکی-چین که پیش از ورود گروه‌های بعدی، که کوکی‌های جدید نام گرفتند، در این مرز ساکن شدند. بیشتر روستاهای خِلما در دیما هاسو، ناحیه‌ای که پیش‌تر به تپه‌های کاچار شمالی معروف بود، و در کاچار همسایه قرار دارند و جیب‌های کوچک‌تری نیز در دیگر نقاط شمال‌شرقی وجود دارد. این سرزمینی شیب‌دار و جنگلی است. کشاورزی کوهستانی در آنجا به‌طور سنتی به معنای جوم بوده است، نوعی کشت چرخشی و جابه‌جاشونده که هنوز آثارش بر دامنه‌ها دیده می‌شود. دیماسا، زمه ناگا، همار، کاربی و چند جامعه کوکی دیگر همگی در فاصله‌ای نزدیک به یکدیگر زندگی می‌کنند. زبان آنان، ساکاچپ، بخشی از شاخه کوکی-چین خانواده زبان‌های چینی-تبتی است و با دیگر زبان‌های کوکی قدیم مانند هرانگخول و بیته گروه‌بندی می‌شود. این موقعیت آنان را در محل دچار دشواری می‌کند. نزدیک‌ترین خویشاوندان زبانی‌شان دیگر زبان‌های کوچک کوهستانی‌اند، در حالی که زبان‌های غالب اطرافشان از شاخه‌های دیگر یا اصلاً از خانواده‌های دیگری هستند: دیماسا، زبانی از شاخه بورو-گارو، در تپه‌ها، و بنگالی، زبانی هندوآریایی، در دره باراک در پایین‌دست. برای جامعه‌ای به این اندازه، چند زبانه بودن بیشتر یک ضرورت است تا یک مهارت.

امروزه بیشتر خِلما مسیحی هستند و زندگی کلیسایی بخش بزرگی از سال را شکل می‌دهد، نقشی که پیش‌تر بر عهده چرخه کشاورزی و آیین‌های روستایی بود. آیین‌های کهن به‌عنوان دین عمومی کم‌رنگ شده‌اند، اما عضویت در تبار، که از طریق پدر منتقل می‌شود، همچنان در نحوه جایگاه‌دهی خانواده‌ها به یکدیگر اهمیت زیادی دارد. از نظر رسمی، خِلما در فهرست قبایل برنامه‌ریزی‌شده آسام به‌عنوان یکی از قبایل کوکی مناطق تپه‌ای نام برده شده‌اند. این فهرست‌بندی به آنان دسترسی به سهمیه‌های ویژه در آموزش و استخدام دولتی می‌دهد. با این حال، در فهرست بودن با دیده شدن یکی نیست. جامعه‌ای به این کوچکی با فشارهایی روبه‌روست که در کل منطقه آشناست: زبان اقلیتی که با زبان‌های بزرگ‌تر رقابت می‌کند، جوانانی که به شهرهایی چون هافلونگ و سیلچار کشیده می‌شوند، و خطر دائمی قرار گرفتن زیر برچسب گسترده‌تر کوکی به‌جای نام خودشان.

فنوتیپ‌های معمول: خلماها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند همسایگان خود در گروه Kuki-Chin، معمولاً پوست آنان از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای متوسط است، موهایی مشکی و صاف دارند و قدشان کوتاه تا متوسط است، با ویژگی‌های چهره‌ای که در میان مردمان ناطق به زبان‌های Sino-Tibetan شمال شرق هند رایج است. لباس روزمره عمدتاً شامل پیراهن، شلوار و دامن‌های دورپیچ است. شال‌ها و پارچه‌های دورپیچ دست‌بافت در جشن‌ها، مراسم کلیسا و سایر مناسبت‌های رسمی به کار می‌روند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره خلماها

خلماها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی خلماها ساکاچپ، با نام دیگر خلما (چینی-تبتی، کوکی-چین، گروه کوکی قدیم) است.

خلماها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان خلماها عمدتاً مسیحی است.