اروتیک همارها

همار مردمی تپه‌نشین در شمال شرقی هند هستند و سرزمین‌شان از مرز ایالت‌ها می‌گذرد. روستاهای آنان در تپه‌های جنوبی مانیپور، پیرامون چوراچاندپور و تیپایموخ، در شمال میزورام و در بخش‌های کاچار و دیما هاسائو در آسام گسترده است، و جوامع کوچک‌تری نیز در میگهالایا دارند. آنان با زبانی مشترک، شبکه‌ای متراکم از تبارها و روایت منشأی که قوم را به Sinlung، سرزمین نیاکانی‌شان، پیوند می‌دهد، هم‌بسته‌اند. Sinlung نام شورای تپه‌های Sinlung در شمال میزورام نیز هست که از توافق‌های صلح با گروه‌های مسلح همار پدید آمد.

زبان همار زبانی از گروه کوکی-چین از خانواده چینی-تبتی است. این زبان به میزو بسیار نزدیک است، آن‌قدر نزدیک که رابطه دو قوم بیش از آنکه پرسشی زبانی باشد، پرسشی سیاسی است. نام این قوم اغلب چنین توضیح داده می‌شود که در زبان میزو به معنای شمال است و به محلی اشاره دارد که تبارهای همار در مقایسه با همسایگان لوشای خود در آن می‌زیستند. در سال 2023 Hmar Inpui، عالی‌ترین نهاد این جامعه، بار دیگر تأیید کرد که همار میزو هستند. این بیانیه در منطقه‌ای وزن واقعی دارد که در آن برچسب‌های کوکی، زو و میزو اتحادها و ادعاهای زمین را شکل می‌دهند. خشونت قومی که آن سال در مانیپور آغاز شد، به جوامع همار در چوراچاندپور و جیریبام نیز رسید.

جامعه همار بر پایه تبارهایی مانند Thiek، Faihriem، Lungtau، Leiri و Khawbung بنا شده است، و بسیاری از همار نام تبار یا صرفاً «همار» را به‌عنوان نام خانوادگی به کار می‌برند. مسیحیت زود به این جامعه رسید. در سال 1910 مبلغ ولزی، Watkin Roberts، پس از آنکه رئیس روستای Senvon در مانیپور از او خواست، به آن روستا رفت. در چند نسل تقریباً تمام جامعه از آیین کهن قربانی برای ارواح و کاهنان روستا به کلیساهای پروتستان روی آورد. زندگی کلیسایی اکنون بیشتر تقویم اجتماعی را تعیین می‌کند، از گروه‌های سرود و هم‌بستگی جوانان تا عروسی‌ها و مراسم تشییع. Rochunga Pudaite، اهل همار از مانیپور، عهد جدید را به زبان همار ترجمه کرد و سپس شبکه بین‌المللی توزیع کتاب مقدس را بنیان نهاد.

آیین‌های کهن‌تر از میان نرفته‌اند. Sikpui Ruoi، جشن زمستانی پیش از مسیحیت، به‌عنوان یک جشن فرهنگی احیا شده است. ترانه آن بندهایی درباره دریایی که شکافته می‌شود و قومی که روزها با ابر و شب‌ها با آتش رهبری می‌شود دارد، که بحثی طولانی را دامن زده درباره این‌که آیا سنت همار پژواکی از داستان خروج را در خود دارد یا نه. شال نقش‌دار Hmar-am و دیگر پارچه‌های دستباف هنوز در جشن‌ها، عروسی‌ها و مراسم کلیسایی به کار می‌رود.