اروتیک کمبوج‌ها

کامبوج‌ها جامعه‌ای کشاورز از پنجاب‌اند که در دو سوی مرزی زندگی می‌کنند که در سال ۱۹۴۷ این استان را به دو نیم کرد، و نامی دارند که دو هزار سال است با خود کلنجار می‌رود. منابع باستانی سانسکریت و پالی، کامبوجاها را مردمی از مرز شمال‌غربی می‌نامند، جایی میان دره کابل و هندوکش، که به اسب‌هایشان و به گویش عجیبشان شناخته می‌شدند. یاسکا که تفسیر خود بر واژگان مبهم ودایی را گرد می‌آورد، ثبت کرده که کامبوجاها برای فعل رفتن از شاواتی استفاده می‌کردند، در حالی که گویندگان شرقی‌تر چنین نمی‌کردند: صورتی که بیشتر به ایرانی گرایش دارد تا هندوآریایی. کتیبه‌های آشوکا آنان را در مرز امپراتوری کنار یوناها، یعنی یونانی‌ها، فهرست می‌کنند. اینکه آیا کشاورزان امرتسر و چینیوت از آن سواران مرزی‌اند یا نه، پرسشی است که انجمن‌های طبقاتی خودشان یک قرن است به آن بله گفته‌اند و مورخان تقریباً به همان مدت آن را مشروط کرده‌اند. به هر حال، نام پابرجا ماند.

در عمل، این جامعه با زمین و کار تعریف می‌شود. کامبوج‌ها در ناحیه‌های ماجها در پنجاب هند متمرکزند، در سراسر هاریانا و در بخش‌های همسایه راجستان و اوتار پرادش؛ شاخه مسلمان، که کامبوه نوشته می‌شود، در پنجاب پاکستان و حول چینیوت، سیالکوت و لاهور زندگی می‌کند. دین تقریباً دقیقاً از مرز پیروی می‌کند: سیک‌ها و هندوها در یک سو، مسلمانان در سوی دیگر، و خانواده‌ها طی چند ماه خشونت‌بار در ۱۹۴۷ به این دو ستون تقسیم شدند. آنان کشاورزی می‌کردند و مدت‌ها پیش از آنکه کسی بخواهد آن را مایه افتخار کند، به آن شناخته می‌شدند: مأموران درآمد بریتانیایی در قرن نوزدهم پیوسته کشاورزان کامبوه را به سبب آنچه از یک زمین کوچک می‌شد بیرون کشید برجسته می‌کردند، و قوانین زمین استعماری سال ۱۹۰۰ آنان را قبیله کشاورز طبقه‌بندی کرد، که هم مزارعشان را حفظ کرد و هم سقف صعودشان را تعیین نمود. مسیر قدیمی‌تر صعود از راه خدمت در دربار مغول می‌گذشت، که بارزترین نمونه‌اش سعدالله خان چینیوتی است که به صدارت شاه جهان رسید. ازدواج هنوز بر منطق تیره‌ها می‌چرخد: جامعه درون خود ازدواج می‌کند اما بیرون از گوت، یعنی نام تبار پدری که هر خانواده با خود دارد و تعیین می‌کند چه کسی ممنوع است. نهادهای طبقاتی مانند انجمن همه‌هندی کامبوج مهاسابها نسل‌هاست ادعای نسب را در چاپ پیگیری کرده‌اند. بخش قابل توجهی از خانواده‌های کامبوج اکنون در بریتانیا، کانادا و ایالات متحده زندگی می‌کنند، جایی که گوت هنوز تعیین می‌کند چه کسی با چه کسی ازدواج کند، و بحث درباره سواران در جشن‌های عروسی ادامه دارد.