اروتیک دونگریا کوند

دونگریا کوند نام خود را از تپه‌هایی گرفته‌اند که در آن زندگی می‌کنند. دونگار به معنای تپه است و برای حدود ده هزار نفر در جنوب‌غربی اودیشا، تپهٔ مهم نیامگیری است، رشته‌کوهی جنگلی که از ناحیه‌های رایاگادا و کالاهاندی می‌گذرد. آنان خود را جارنیا نیز می‌نامند، یعنی پاسداران جویبارها، و این نام را به معنای واقعی کلمه به کار می‌برند. بلندترین قله جایگاه نیام راجا، پادشاه قانون، است و دونگریاها خود را نگهبان کوهش می‌دانند نه مالک آن. برخی قله‌ها از سر احترام به او دست‌نخورده رها شده‌اند.

آنان شاخه‌ای از کوندها یا کاندها هستند که بزرگ‌ترین قوم قبیله‌ای اودیشا به شمار می‌روند. آنچه ایشان را از کوندهای دشتی دسیا و کوندهای کوتیا متمایز می‌کند، کشاورزی تپه‌ای، پوشاک و دلبستگی‌شان به یک رشته‌کوه واحد است. گویش آنان لهجه‌ای کوندی از خانوادهٔ زبان‌های دراویدی است که معمولاً در شمار زبان کوی طبقه‌بندی می‌شود. این گویش در ایالتی تکلم می‌شود که زبان غالب آن، اودیا، از خانوادهٔ هند و آریایی است و اودیا زبان بازار است. بازارها اهمیت دارند. روستاییان شیب‌ها را پاک می‌کنند و برای آناناس، جک‌فروت، پرتقال، موز، زردچوبه و ارزن دوباره می‌کارند، سپس بیشتر محصول را پیاده به شهرهای تجاری هفتگی مانند بیسام کاتاک و چاتیکونا می‌برند.

زندگی مذهبی در روستا جریان دارد، نه در معبد. جانی مراسم قربانی جمعی را رهبری می‌کند و بجونیها، زنان جادوگر، بیماری را تشخیص می‌دهند و با ارواحی که پشت آن‌اند سروکار دارند. دهارانی پنو، الههٔ زمین، در جشن‌های بزرگ با قربانی حیوانی گرامی داشته می‌شود. مأموران استعماری کوندهای گستره‌تر را با مریا می‌شناختند، قربانی انسانی به زمین که لشکرکشی‌های بریتانیا در اواسط سدهٔ نوزدهم سرکوبش کردند و پس از آن قربانی حیوانی جای آن را گرفت. تبارها پدرتبار و برون‌همسرند، بنابراین هر ازدواج دو نسب را به هم پیوند می‌دهد. دختران مجرد در خوابگاهی مشترک به نام آداسبتا می‌خوابند، جایی که مردان جوان از تبارهای دیگر برای آواز خواندن و خواستگاری می‌آیند. دختران همچنین کاپداگاندا، شالی سفیدمایل به کرم که با نخ سبز و قرمز و زرد گلدوزی شده، را به عنوان هدیه برای برادران و دلدادگان می‌دوزند.

نیامگیری در دهه 2000 به موضوعی بین‌المللی تبدیل شد، زمانی که قرار بود معدن بوکسیت روی این رشته‌کوه ساخته شود تا کارخانهٔ آلومینای ودانتا در لانجیگر، در پای تپه‌ها، را تغذیه کند. دونگریاها این نبرد را دفاع از خود نیام راجا معرفی کردند. در سال 2013 دادگاه عالی هند حکم داد که شوراهای روستایی محلی باید تصمیم بگیرند که آیا استخراج معدن به حقوق مذهبی و فرهنگی‌شان آسیب می‌زند یا نه. دوازده شورا تشکیل جلسه دادند، هر دوازده شورا رد کردند، و وزارت محیط‌زیست سال بعد معدن را رد کرد.