اروتیک کالوارها

کالوارها ابتدا به‌خاطر یک شغل قدیمی شناخته می‌شوند و سپس به‌خاطر یک قرن دوری از آن. در نظام طبقاتی دشت‌های شمال هند، این نام متعلق به خانواده‌هایی بود که مشروب تقطیر و فروش می‌کردند، و معمولاً آن را به یک واژهٔ سانسکریت به معنای فروشندهٔ مشروب نسبت می‌دهند. این تجارت می‌توانست خانواده‌ای را ثروتمند کند. اما اندیشهٔ ارتدکس هندو الکل را آلوده‌کننده می‌دانست، بنابراین کالوارها صرف‌نظر از میزان ثروتشان در رتبهٔ پایین قرار می‌گرفتند. بخش عمدهٔ تاریخ معاصر این جامعه از همین تناقض برمی‌خیزد.

امروزه کالوارها در سراسر دشت گنگ زندگی می‌کنند، و بیشترشان در بیهار و شرق اوتار پرادش. جماعت‌هایی هم در جارکند، بنگال غربی و مادیا پرادش، و نیز در ترای در جنوب نپال وجود دارند، جایی که جزو طبقات مادهسی شمرده می‌شوند. زبان ویژهٔ خود ندارند و به زبان همسایگانشان سخن می‌گویند: هندی و گویش‌های منطقه‌ای مانند بوجپوری و آوادهی، میتیلی در میتیلا، و نپالی در آن‌سوی مرز. آنچه آن‌ها را کنار هم نگه می‌دارد تبار، ازدواج و یک داستان مشترک دربارهٔ منشأ است. ازدواج سنتاً در درون شاخه‌های جدا، از جمله جیسوال، آجودیابسی و بیاهوت، صورت گرفته است.

کالوارها هندو هستند و برای آن‌ها دین و مرتبه مدت‌هاست که جدا کردنشان از هم دشوار بوده است. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، سرشماری‌های استعماری شروع به انتشار رتبه‌بندی طبقات کردند و انجمن‌های کالوار برای مبارزه با جایگاهشان در آن سازمان یافتند. آنان خود را از نسل هیهایا، سلسلهٔ باستانی کشاتریا، و از پادشاه افسانه‌ای هزاربازوی آن، سهاسرارجونا، می‌دانستند که هنوز سالروز تولدش با گردهمایی‌های جماعت گرامی داشته می‌شود. اصلاح‌گران اعضا را به ترک کسب‌وکار مشروب و کنار گذاشتن نوشیدن الکل ترغیب می‌کردند. بسیاری از خانواده‌ها به تجارت غلات، وام‌دهی و مغازه‌داری، و بعدها به حرفه‌های آزاد روی آوردند. نام‌های خانوادگی در این مسیر تغییر کرد و امروزه جیسوال و گوپتا میان کالوارها رایج است. جامعه‌شناسان این نوع صعود را سانسکریتی‌سازی می‌نامند: طبقه‌ای با پذیرفتن عادات طبقات بالاتر از خود، ارتقا می‌یابد.

نتایج ناهموار است. در بیهار و ایالت‌های همسایه، کالوارها به‌طور رسمی در فهرست سایر طبقات عقب‌مانده ثبت شده‌اند، که دسترسی به سهمیه‌های ویژه را برایشان فراهم می‌کند، در حالی که بسیاری خود را جامعه‌ای بازرگان معرفی می‌کنند. طبقات مرتبط با تجارت مشروب در جاهای دیگر، کالال در غرب هند و کالار در مرکز هند، همین ادعای نسب هیهایا را مطرح می‌کنند. این جامعه اکنون از مغازه‌داران روستایی تا متخصصان شهری را دربر می‌گیرد و هنوز در حال بازنگری در روایت خود از منشأ خویش است.