اروتیک هاکی‌پیکی‌ها

نام این گروه نشان می‌دهد که افرادش از راه چه کاری امرار معاش می‌کردند. در کانادایی، هاکی به معنای پرنده و پیکی به معنای کسی است که آن را می‌گیرد. هاکی‌پیکی‌ها نسل‌ها با همین کار زندگی کردند. آنان با تور و تله در حاشیه جنگل‌ها و بوته‌زارهای کارناتاکا حرکت می‌کردند و پرندگان و شکار کوچک را برای خوردن و فروش به دام می‌انداختند. بنا بر روایت خودشان، اصلاً از جنوب نیامده‌اند. سنت جامعه نیاکانشان را در گجرات و راجستان می‌داند، به عنوان جنگاوران راجپوت که پس از شکست‌هایی در شمال به سوی جنوب رانده شدند. چهار طایفه‌ای که هنوز باقی‌اند نام‌هایی دارند که به همین مسیر اشاره می‌کند: گوجاراتیا، پانوار، کالیوالا و میوارا.

زبان قوی‌ترین پیوند با آن منشأ است. در خانه، هاکی‌پیکی‌ها به زبانی هندوآریایی سخن می‌گویند که اغلب وَاگری نامیده می‌شود و به گجراتی نزدیک‌تر است تا هر زبانی که در اطرافشان رایج است. کانادایی، زبانی دراویدی از خانواده‌ای کاملاً متفاوت، برای مدرسه، بازار و ادارات دولتی به کار می‌رود و بیشتر مردم بی‌هیچ زحمتی بین این دو جابه‌جا می‌شوند. زبان خانگی شمار اندکی گوینده دارد و تقریباً به‌طور کامل از راه گفتار منتقل می‌شود، از این رو جزو زبان‌های در خطر انقراض هند شمرده می‌شود.

همه‌چیز در دهه 1970 دگرگون شد، زمانی که قانون حفاظت از حیات وحش هند شکار پرندگان و شکار را غیرقانونی کرد. مردمی که مهارت‌هایشان بر شناخت جنگل بنا شده بود ناگزیر شدند دنبال معیشتی دیگر بگردند. بسیاری در محله‌هایی نزدیک هونسور، بانارگاتا، شیوامُگا و داوانگره ساکن شدند و به بازرگانی روی آوردند. آنان گل‌های پلاستیکی، مهره، گیره مو و کالاهای کوچک را در جشنواره‌های معبد می‌فروختند، همراه با روغن‌ها و درمان‌های گیاهی بر پایه آنچه از گیاهان می‌دانستند. تجارت گیاهی خانواده‌ها را تا جای شگفت‌آوری دور برده است. فروشندگان هاکی‌پیکی در بازارهای سودان و دیگر کشورهای آفریقایی کار می‌کنند. وقتی در سال 2023 درگیری در سودان آغاز شد، بیش از صد نفر از آنان در آنجا گرفتار شدند و باید تخلیه می‌شدند، که برای مدتی کوتاه این جامعه را به خبرهای ملی کشاند.

آنان هندو هستند و کارناتاکا آنان را در فهرست «قبایل برنامه‌ریزی‌شده» قرار داده است، وضعیتی که به آنان جای‌های محفوظ در آموزش و مشاغل دولتی می‌دهد. آنچه امروز برجسته است، ترکیب این موارد است: مردمی از شمال غرب که هنوز به زبانی شمال غربی سخن می‌گویند، آن‌قدر در کارناتاکا ساکن شده‌اند که جنوب در واقع خانه‌شان است، و اکنون کسب‌وکارهای کوچکی را در قاره‌ای دیگر اداره می‌کنند.