زنی از چانتیال، مرجع فنوتیپ

اروتیک چانتیال

زبان

چانتیال (چینی-تبتی، تامانگی)، نزدیک‌ترین به تاکالی و صحبت‌شده توسط اقلیتی؛ نپالی (هندواروپایی، هندوآریایی) اکنون زبان اول بیشتر آنان است.

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های چینی-تبتی

دین

عمدتاً هندو، با نفوذ بودایی و آیین شمنی کهن‌تر.

درباره چانتیال

چانتیال‌ها قومی کوهستانی و کوچک در غرب نپال هستند و مدت طولانی نام آنان با یک نوع کار گره خورده بود: معدن‌کاری. خانواده‌های چانتیال مس را در دره‌های پرشیب زیر رشته‌کوه داولاگیری استخراج می‌کردند، در منطقه‌ای که امروز بخش‌های میاگدی و باگلونگ نامیده می‌شوند. برای همسایگانشان، همین حرفه بود که آنان را متمایز می‌کرد. معادن دیگر مرکز زندگی نیستند. خانوارهای چانتیال اکنون بر شیب‌های پلکانی کشاورزی می‌کنند، دام نگه می‌دارند و کسب‌وکارهای کوچکی اداره می‌کنند. مانند بسیاری از خانواده‌های تپه‌های نپال، آنان نیز پسران و دخترانشان را برای کار مزدی به پوکهرا، کاتماندو و خارج از کشور می‌فرستند. روستاها هنوز برپاست، اما حرفه‌ای که روزگاری هویت جامعه را تعریف می‌کرد، اکنون بیش از آنکه زیسته شود، به خاطره تبدیل شده است.

شمار آنان اندک است، حدود ده تا دوازده هزار نفر، و زبانشان وضعی بدتر از خود جامعه دارد. چانتیال بخشی از شاخه تامانگی خانواده زبان‌های چینی-تبتی است. این زبان در همان خانواده‌ی گورونگ و تامانگ قرار می‌گیرد و از همه به تاکالی، که در بالادست رود کالی گاندکی گفته می‌شود، نزدیک‌تر است. با این حال امروز تنها اقلیتی از چانتیال‌ها به این زبان سخن می‌گویند. نپالی آن‌قدر مدت زبان تجارت، مدرسه و دولت بوده که در بسیاری از خانه‌ها جای چانتیال را گرفته و حتی به ساختار خود زبان راه یافته است. زبان‌شناسانی که چانتیال را ضبط کرده‌اند، واژه‌های نپالی و حتی بخش‌هایی از دستور زبان نپالی را در سراسر گفتار روزمره یافته‌اند. این نمونه‌ای روشن از زبانی کوچک است که پیش از ناپدید شدن، زیر فشار زبانی بزرگ خم می‌شود.

زندگی دینی از الگوی کلی تپه‌های میانی پیروی می‌کند. بیشتر چانتیال‌ها خود را هندو می‌دانند و داشین و تیهار را جشن می‌گیرند، در حالی که در کنار این تقویم، تأثیر بودایی و آیین‌های شمنی کهن‌تر همچنان ادامه دارد. تحول بزرگ سیاسی به‌رسمیت‌شناخته‌شدن بوده است. چانتیال‌ها از ملیت‌های بومی هستند که دولت نپال رسماً فهرست کرده، و اکنون به‌عنوان گروهی جداگانه در سرشماری ملی ظاهر می‌شوند. برای قومی به این اندازه، این موضوع اهمیت دارد. بدون خانه‌ای مستقل، چند هزار خانوار به‌راحتی و روی کاغذ در همسایگان بزرگ‌ترشان حل می‌شوند. انجمن‌های چانتیال از این جایگاه برای حفظ زبان و داستان معادن استفاده می‌کنند تا این دو به پانوشتی کم‌رنگ تبدیل نشوند.

فنوتیپ‌های معمول: چانتیال

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

چانتیال‌ها عموماً شبیه سایر مردمان تامانگی‌زبان تپه‌نشین نپال هستند: پوست قهوه‌ای روشن تا متوسط، موی سیاه و صاف، قد متوسط و ویژگی‌های چهره‌ای که اغلب به سمت شرق آسیا متمایل است. لباس روزمره امروزه بیشتر مدرن است. لباس سنتی از سبک‌های نپالی تپه‌ها پیروی می‌کند: مردان داورا سوروال را با توپی نپالی می‌پوشند و زنان فاریای پیچیده یا ساری را با بلوز چولو و کمربند پاتوکا می‌پوشند و برای جشن‌ها اغلب زیورهای طلایی بینی و گردنبندهای مهره‌ای نیز می‌افزایند.

پرسش‌های متداول درباره چانتیال

چانتیال به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی چانتیال چانتیال (چینی-تبتی، تامانگی)، نزدیک‌ترین به تاکالی و صحبت‌شده توسط اقلیتی؛ نپالی (هندواروپایی، هندوآریایی) اکنون زبان اول بیشتر آنان است. است.

چانتیال پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان چانتیال عمدتاً هندو، با نفوذ بودایی و آیین شمنی کهن‌تر. است.