اروتیک چاندراسنیا کایاستا پرابهو

در ماهاراشترا، جماعت چاندراسنیا کایاستا پرابهو تقریباً همیشه تنها CKP نامیده می‌شوند. آنان جامعه‌ای کوچک و هندوی مراتی‌زبان‌اند و مدت‌هاست خود را مردمی هم اهل قلم و هم اهل شمشیر توصیف کرده‌اند. داستان منشأ آنان، ایشان را به چاندراسن، پادشاهی از تبار هایهایا، می‌رساند. هنگامی که حکیم جنگجو، پاراشوراما، در حال نابود کردن پادشاهان روزگار خود بود، ملکه‌ی باردار چاندراسن در پناه حکیمی جای گرفت. فرزند نازاده‌ی او به این شرط بخشیده شد که نوادگانش از فرمانروایی دست بکشند و به نگارش روی آورند. این نام تمام داستان را در خود نگه می‌دارد: کایاستا برای منشی، پرابهو برای لقب سرور، و چاندراسنیا برای نیای شاهانه.

سرزمین اصلی آنان سواحل کونکان و فلات دکنِ بالای آن است، پیرامون مومبای، تانه، رایگاد و پونه. شاخه‌های کوچک‌تری در گجرات و مادیا پرادش زندگی می‌کنند. برای قرن‌ها کار آنان نوشتن و نگهداری سوابق بود. در دوران سلطنت‌های دکن و سپس دولت ماراتا، آنان به‌عنوان کارمند دفتری، مأمور امور مالیاتی و دبیر خدمت می‌کردند، و به همین دلیل بسیاری از نام‌های خانوادگی CKP عناوین شغلی کهن‌اند: چیتنیس، کارنیک، پوتنیس، دشپانده.

بخش شمشیری داستان ثبت شده است. بالاجی آواجی چیتنیس، منشی شیواجی، از CKP بود. باجی پرابهو دشپانده نیز از آنان بود، همو که در سال 1660 گذرگاه گود خیند را نگه داشت تا شیواجی به ویشالگاد بگریزد، و از آن زمان این درّه را پاوان خیند، یعنی گذرگاه مقدس، می‌نامند. چند سال بعد، مورارباجی دشپانده هنگام دفاع از دژ پورندر در برابر ارتش مغول جان باخت.

جایگاه آنان بارها و بارها مورد مناقشه بوده است. اعضای CKP نخ مقدس می‌پوشند و آیین‌های ودایی را به‌جا می‌آورند، از جمله آیین آغازگری اوپاناینا. از دوران پیشواها، مخالفان برهمن این حق را در سلسله منازعاتی که به گرامانیا معروف‌اند، به چالش کشیدند. این نزاع در آغاز قرن بیستم بازگشت، هنگامی که مورخ وی. کی. راجواده ادعاهای جامعه را زیر سؤال برد. کشاو سیتارام ثاکری، که با نام پرابودانکار شناخته می‌شود، با نگارش تاریخی از گرامانیاها پاسخ داد و تمام عمر خود را صرف مبارزه با سلسله‌مراتب کاستی کرد. پسرش بال ثاکری حزب شیوسنا را بنیان نهاد، که به این جامعه‌ی کوچک نامی به‌طور غیرمعمول شناخته‌شده در سیاست ماهاراشترا بخشید.

امروزه این جامعه بیشتر شهری است و سنت دبیری دیرینه‌اش به خدمات دولتی و حرفه‌های تخصصی راه یافته است. در خانه، دین به معنای عبادت خانگی معمول هندویی است. آشپزخانه‌هایشان هر کس را که گمان کند کاستی که نخ مقدس می‌پوشد حتماً گیاه‌خوار است، شگفت‌زده می‌کند. آشپزی CKP در سراسر مومبای با ماهی، گوشت گوسفند و میگوی خشک شناخته می‌شود، و سودیاچی خیچدی، برنجی که با میگوی خشک پخته می‌شود، غذایی آشنا در گردهمایی‌های خانوادگی است.