اروتیک بیاری‌ها

از یک بیاری بپرسید خانه‌اش کجاست و پاسخ او در ساحل کارناتاکا خواهد بود: منگالورو، اولال، بانتوال، شهرهای رودخانه‌ای داکشینا کنادا و اودوپی، یا درست آن سوی مرز در بخش کاسارگود ایالت کرالا. بیاری‌ها جامعه مسلمان دیرینه این ساحل‌اند. آنچه آنان را از سایر مسلمانان کارناتاکا متمایز می‌کند، زبانی ویژه خودشان است. بیاری باشه زبانی دراویدی است که به مالایالام نزدیک است و در طی قرن‌ها زیستن در کنار گویشوران تولو و کنادا شکل گرفته است. هرگز خط ویژه‌ای برای آن شکل نگرفت: نویسندگان پیشین از خط مالایالامیِ برآمده از الفبای عربی بهره می‌گرفتند و امروزه این زبان معمولاً با حروف کنادا نوشته می‌شود. بسیاری از بیاری‌ها به آسانی میان بیاری، تولو و کنادا جابه‌جا می‌شوند و این نشان می‌دهد که تا چه اندازه به تولو نادو تعلق دارند.

نام این گروه به بازار اشاره دارد. رایج‌ترین توضیح آن را به واژه تولویِ byara به معنای تجارت پیوند می‌دهد. توضیح دیگری آن را به واژه عربی به معنای دریا مربوط می‌داند و هر دو با واقعیت سازگارند. بازرگانان عرب که در مسیرهای بادهای موسمی این ساحل کشتیرانی می‌کردند، زودتر از دیگران اسلام را به بنادر آن آوردند و از تازه‌مسلمانان و خانواده‌های مختلط، طبقه‌ای بازرگان پدید آمد. سنت، ساخت مسجد زینت باکش نزدیک بندر قدیمی منگالورو را به آن نسل نخست مسلمانان مهاجر نسبت می‌دهد. از آن زمان تاکنون تجارت در خودانگاره این جامعه محوری بوده است.

بیاری‌ها مسلمانان سنی مذهب شافعی‌اند. آنان این سنت فقهی را با ماپیلاهای کرالا و بخش بزرگی از سواحل اقیانوس هند مشترک‌اند و همین، آنان را از عمل حنفی بیشتر مسلمانان اردوزبان داخل کشور جدا می‌کند. نماز جمعه، کلاس‌های مدرسه برای کودکان و تقویم رمضان، ریتم زندگی روزمره را تعیین می‌کنند. در کنار این‌ها، عبادت در زیارتگاه‌ها نیز جریان دارد: درگاه اولال، درست در جنوب منگالورو، مقصد زیارتی بزرگی است که جشنواره‌اش بازدیدکنندگانی از بیرون جامعه را به خود می‌کشد.

زندگی امروزی بیاری‌ها با حاشیه خلیج فارس شکل تازه‌ای یافته است. از رونق نفتی دهه 1970 به این سو، شمار زیادی از مردان بیاری در عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر و کویت کار کرده‌اند و پولی که به خانه فرستاده‌اند، خانه، مدرسه و کسب‌وکار ساخته است. همان دهه‌ها تلاشی برای به رسمیت شناختن فرهنگی نیز آغاز شد. ایالت کارناتاکا در سال 2007 آکادمی ادبیات بیاری را برای پشتیبانی از زبان و نویسندگانش تأسیس کرد. سپس فیلم Byari (2011)، نخستین فیلم سینمایی بلند به زبان بیاری باشه، جایزه بهترین فیلم سینمایی بلند جایزه ملی فیلم هند را با فیلمی دیگر به اشتراک گرفت. بیرونی‌ها مدت‌ها بیاری‌ها را به‌سادگی مسلمانان ساحلی می‌نامیدند و این جایزه، ادعایی عمومی برای حق آنان بر نام خودشان بود.