اروتیک زومی‌ها

زومی‌ها مجموعه‌ای از مردمان خویشاوند از شاخه کوکی-چین هستند که در سرزمین‌های کوهستانی پراکنده‌اند، جایی که میانمار، هند و بنگلادش به هم می‌رسند. این سرزمین را گویندگانش زوگام می‌نامند، به معنای «سرزمین زومی‌ها». خود این نام به همان اندازه بیانیه‌ای سیاسی است که نام قومی: زو به معنای تپه و می به معنای مردم. این نام ده‌ها هویت قبیله‌ای و گویشی پیشین متمایز را، از جمله تادو، پایته، سیمته، زو، همار، میزو، لوشای، باوم، بیاته، مرو، آشو چین و دیگران، زیر چتری واحد جمع می‌کند؛ چتری که در قرن بیستم در پاسخ به تقسیم‌بندی‌های دوران استعمار پدید آمد. مرزهایی که بریتانیایی‌ها ترسیم کردند و بعدها سه کشور مستقل به ارث بردند، زوگام را به پاره‌هایی تقسیم کرد. بخش بزرگی از زندگی فرهنگی و سیاسی زومی‌ها از آن زمان تلاشی بوده است برای اندیشیدن فراتر از این مرزها، نه در درون آن‌ها.

این زبان‌ها به شاخه کوکی-چین از خانواده سینو-تبتی تعلق دارند، با هم بسیار خویشاوندند اما همیشه قابل فهم متقابل نیستند؛ گوینده تدیم و گوینده لوشای معمولاً تنها با تلاش می‌توانند زمینه مشترکی بیابند. این تنوع زبانی ساختار اجتماعی را بازتاب می‌دهد: به‌طور سنتی واحد پایه، روستا بود که زیر نظر یک رئیس اداره می‌شد، با وفاداری‌های قبیله‌ای قوی و فرهنگ انساب شفاهی که می‌توانست تبار را چندین نسل به عقب ردیابی کند. کشاورزی کوهستانی، عمدتاً برنج کشت سوزانی، ریتم زندگی را شکل می‌داد، همان‌طور که اخلاق جنگاورانه‌ای که وقایع‌نگاری‌های پیش از استعمار با جزئیات نسبتاً زیادی ثبت کرده‌اند.

مهم‌ترین رویداد دگرگون‌کننده در تاریخ زومی‌ها بی‌تردید گرویدن به مسیحیت است. مبلغان آمریکایی و بریتانیایی از کلیساهای باپتیست و پرزبیتری در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم وارد شدند و در حدود دو نسل، مسیحیت تقریباً در همه جوامع زومی فراگیر شد؛ تحولی مذهبی که سریع‌تر و کامل‌تر از تقریباً هر جای دیگر آسیا بود. امروز کلیسا نهاد مرکزی زندگی عمومی زومی‌هاست و نه‌تنها عبادت، بلکه آموزش، موسیقی کر، خیریه و هویت سیاسی را سازمان می‌دهد. یکشنبه به‌جدّیت رعایت می‌شود. سرود خواندن، که اغلب به‌صورت هارمونی چهارصدایی پیچیده اجرا می‌شود، عملی فرهنگی تعیین‌کننده است؛ گروه‌های کر زومی در سراسر شمال‌شرقی هند و تپه‌های چین شناخته‌شده‌اند.

وضعیت کنونی این گروه نابرابر است. جوامع میزو در ایالت میزورام هند از شناسایی سیاسی و ادبیات پررونقی برخوردارند. جوامع چین و زومی درون میانمار دهه‌ها سرکوب نظامی را پشت سر گذاشته‌اند و موج چشمگیری از پناهندگان به مالزی، هند و ایالات متحده روانه شده‌اند. ایندیاناپولیس، از میان همه جاها، به مرکزی غیرمنتظره برای زندگی دیاسپورای زومی تبدیل شده است.