اروتیک بینجهال

بینجهال‌ها داستان منشأ خود را در نامشان نگه می‌دارند. بینجه شکل محلی واژهٔ ویندهیا است، رشته‌تپه‌هایی که از مرکز هند می‌گذرد، و الههٔ نزدیک‌ترین‌شان ویندهیاواسینی است که نامش به معنای کسی است که در ویندهیاها ساکن است. امروز بیشتر بینجهال‌ها در روستاهای کشاورزی ناحیه‌های بارگار، سامبالپور، بالانگیر و نواپاده در غرب ایالت اودیشا زندگی می‌کنند، جایی که دولت آنان را در فهرست قبیله‌های رسمی ثبت کرده است. آن‌سوی مرز، در ایالت چهاتیسگار، بینجوارها که خویشاوندی نزدیک با بینجهال‌ها دارند، تقریباً همان روایت را دربارهٔ محل آمدنشان تعریف می‌کنند.

دیگر زبان خاص خود را ندارند. بینجهال‌ها به سامبالپوری سخن می‌گویند که گونهٔ غربی زبان اوریا است و بینجوارها به چهاتیسگری. در گفتار روزمره همانند همسایگان هندوی کشاورزشان به نظر می‌رسند. دین نیز همین‌گونه است. خانوارهای بینجهال در عبادت و جشن‌هایشان هندو هستند و همراه با بقیهٔ غرب اودیشا، جشن نواخای، جشن برنج تازه، را برگزار می‌کنند. خدایان روستا و الههٔ خانواده همچنان در کنار خدایان بزرگ اهمیت دارند. مردم‌شناسان استعماری در ایالت‌های مرکزی، بینجوارها را شاخه‌ای هندوشده از بایگاها، مردمان جنگل تپه‌های مایکال، نامیدند. این برچسب بیش از آنکه دربارهٔ اینکه چه کسی از چه کسی برآمده، بگوید، نشان می‌دهد که مقامات چگونه قبایل را دسته‌بندی می‌کردند.

نقطهٔ عطف در تاریخ بینجهال‌ها زمین بود. سران بینجهال در سرزمین سامبالپور املاک کوهستانی داشتند، از جمله بوراسامبار و گس، پس وقتی حکومت بریتانیا پیش آمد، در این کشمکش سهمی واقعی داشتند. در جریان شورشی که از ۱۸۵۷ آغاز شد، مادهو سینگ گسی و پسرانش در کنار سورندرا سای جنگیدند و مادهو سینگ بعدها به دار آویخته شد. در چهاتیسگار، نارایان سینگ، مالک زمین بینجوار در سوناخان، به این دلیل زندانی شد که در دوران قحطی انبار غلهٔ یک بازرگان را شکست و غله را میان روستاییان گرسنه توزیع کرد. او گریخت، مردان مسلح گرد آورد و در دسامبر 1857 در رایپور اعدام شد. امروز او به عنوان ویر نارایان سینگ، نخستین شهید آن شورش در این ایالت، گرامی داشته می‌شود.

بیشتر بینجهال‌های امروز کشاورزان خرده‌پا و کارگرند. روستاهایشان همانند هر روستای دیگر منطقه به نظر می‌رسد، اما هنوز املاکی را که زمانی در اختیار داشتند و مردانی را که برای دفاع از آنها به دار آویخته شدند به یاد دارند.