اروتیک کروات‌های سفید

کروات‌های سفید قومی اسلاوی از اوایل سده‌های میانه بودند که عمدتاً از منابع سده دهم شناخته می‌شوند. آنان در شمال کارپات زندگی می‌کردند، در سرزمین‌هایی که امروز میان جنوب لهستان، جمهوری چک و غرب اوکراین تقسیم شده است، و به‌تدریج در جمعیت‌های لهستانی، چک و روس اطراف خود حل شدند. تقریباً همه آنچه درباره ایشان می‌دانیم از بیرونی‌ها به دست آمده است و آنچه ایشان را متمایز می‌کند از خود نام آغاز می‌شود. Croat ریشه اسلاوی روشنی ندارد و بسیاری از پژوهشگران آن را به زبانی ایرانی از استپ‌ها بازمی‌گردانند. White ممکن است جهتی را نشان دهد نه رنگی را، زیرا چند سنت استپی رنگ سفید را برای غرب به کار می‌بردند. کامل‌ترین روایت از آنِ امپراتور بیزانس، قسطنطین هفتم، است که حدود سال ۹۵۰ نوشت. او کروات سفید، یا بزرگ، را آن سوی مجارستان و نزدیک سرزمین‌های فرانکی جای داد و گفت که پنج برادر و دو خواهر بخشی از مردم را به سوی جنوب، به دالماسی، رهبری کردند، جایی که با آوارها جنگیدند و ساکن شدند. کسانی که در موطن خود ماندند، به نوشته او، غسل تعمید نشده بودند، حاکم مخصوص خود را داشتند، از اتو بزرگ فرمان می‌بردند، با مجارها وصلت می‌کردند و مورد یورش فرانک‌ها، مجارها و پچنگ‌ها قرار می‌گرفتند. مورخان هنوز بر سر میزان تفسیر لفظی این داستان مهاجرت اختلاف دارند، اما این داستان به افسانه بنیادین کروات‌های کرانه آدریاتیک بدل شد.

سایر منابع قطعاتی بر این تصویر می‌افزایند. وقایع‌نامه اولیه روس کروات‌های سفید را در میان اقوام اسلاوی نام می‌برد، کروات‌ها را در سپاهی که اولگ، امیر کیف، در سال ۹۰۷ علیه قسطنطنیه به راه انداخت برمی‌شمارد، و ثبت می‌کند که ولادیمیر بزرگ در سال ۹۹۲ علیه ایشان لشکرکشی کرد، جنگی که اغلب پایان استقلال آنان در بالادست رود دنیستر تلقی می‌شود. یک منشور امپراتوری از سال ۱۰۸۶ که مرزهای کهن اسقف‌نشین پراگ را شرح می‌دهد، دو گروه جداگانه کروات را نام می‌برد که معمولاً در شمال شرقی بوهم و دورتر به سوی شرق، تا سیلزی و کراکوف، جای داده می‌شوند. باستان‌شناسان اوکراینی دژهای خاکی بزرگ جنوب لویف، مانند استیلسکو، را به ایشان مربوط می‌دانند، هرچند پیوند دادن خاک‌ریزها به قبیله‌ای مشخص همواره با مقداری حدس‌زنی همراه است. تا سده یازدهم این نام از متون شمالی محو می‌شود. حاملان آن لهستانی، چک و اوکراینی شدند و برخی پژوهشگران وارثان ایشان را میان کوهنشینان کارپات می‌جویند. آنچه باقی مانده بیشتر پرسشی باز است. مورخان کروات، میهن شمالی را بخشی از داستان منشأ قوم خود می‌دانند، پژوهشگران لهستانی، چک و اوکراینی هرکدام بخشی از نقشه را ادعا می‌کنند، و هنوز هیچ‌کس نمی‌تواند مرزهای آن را با اطمینان ترسیم کند.