اروتیک اورساری‌ها

نام Ursari برگرفته از کاری است که این گروه زمانی انجام می‌داد. Urs در زبان رومانیایی به معنای خرس است و نسل‌ها خانواده‌های Ursari خرس‌های قهوه‌ای آموزش‌دیده را در روستاها و شهرک‌های بازاری حوضه پایینی دانوب می‌گرداندند. آن‌ها با رقصی با گام‌های کشان که با ضرب دف هماهنگ می‌شد پول درمی‌آوردند. خرس‌ها رفته‌اند، اما این نام باقی مانده است. در جهان روما، نام‌های برگرفته از شغل، گروه‌های شناخته‌شده‌ای از خانواده‌ها را مشخص می‌کنند: Kalderash یادآور مسگری و Lăutari یادآور موسیقی است. بسیاری از کسانی که هرگز خرس در حال کار ندیده‌اند هنوز خود را Ursari می‌نامند.

سرزمین اصلی آن‌ها رومانی و مولداوی است. روماهای مرتبط با خرس‌گردانی در بلغارستان زندگی می‌کنند که در آنجا با نام Mechkari شناخته می‌شوند، و نیز در صربستان و دیگر نقاط بالکان. Ursari که هنوز به زبان Romani سخن می‌گویند بیشتر از گویش Vlax استفاده می‌کنند، زبانی هندوآریایی پر از واژه‌های رومانیایی که طی قرن‌ها در امیرنشین‌های حوضه دانوب فراگرفته‌اند. تقریباً همه آن‌ها همچنین به رومانیایی یا زبان ملی کشوری که در آن زندگی می‌کنند سخن می‌گویند. دین آن‌ها عموماً با همسایگانشان یکی است: بیشتر آن‌ها مسیحیان ارتدکس شرقی هستند و کلیساهای پنطیکاستی در دهه‌های اخیر، همان‌طور که در میان بسیاری از روماهای منطقه، پیروانی به دست آورده‌اند.

تاریخ آن‌ها ملایم نبوده است. در والاچیا و مولداوی، روماها تا 1840s و 1850s به بردگی گرفته می‌شدند و مالکان آن‌ها شاهزادگان، صومعه‌ها و بویارها بودند. بسیاری از Ursari به خزانه شاهزادگان تعلق داشتند نه به ارباب خصوصی. آن‌ها خراج سالانه می‌پرداختند و همین به آن‌ها اجازه می‌داد به جابه‌جایی ادامه دهند. بعدها، همین تحرک آن‌ها را هدف قرار داد: در سال 1942 دولت زمان جنگ رومانی روماهای کوچ‌نشین را به ترانس‌نیستریا تبعید کرد، جایی که هزاران نفر مردند.

خرس بیش از سرگرمی معنا داشت. در روستاهای رومانی و بلغارستان، مردم پول می‌دادند تا خرس از روی پشتشان رد شود و درد تسکین یابد، و خوشه‌هایی از پشم آن به عنوان درمان‌های عامیانه نگه داشته می‌شد. آموزشی که پشت این رقص بود سخت بود. قوانین رفاه حیوانات و فشار فعالان تا 2000s تجارت را تا حد زیادی از میان برده بودند و آخرین خرس‌های رقصندهٔ بلغارستان به پناهگاهی در Belitsa رفتند. خانواده‌های Ursari به تجارت، جمع‌آوری ضایعات و کار مزدی روی آوردند. بسیاری اکنون زندگی یک‌جانشین در حاشیه شهرها و روستاها دارند و با همان فقر و تبعیضی روبه‌رو هستند که روماها در سراسر اروپای شرقی با آن مواجه‌اند.