زنی از فنلاندی‌های اینگریا، مرجع فنوتیپ

اروتیک فنلاندی‌های اینگریا

زبان

فنلاندی، از جمله گویش‌های اینگری فنلاندی (اورالی، فنی)؛ روسی اکنون زبان اول بسیاری است.

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های اورالی

دین

لوتری انجیلی، که در گذشته وجه تمایز آنان از همسایگان ارتدکس بود؛ امروز اغلب از طریق کلیسای لوتری انجیلی اینگریا یا کلیسای فنلاند.

درباره فنلاندی‌های اینگریا

دو چیز فنلندی‌های اینگری را از همسایگانشان متمایز می‌کند: زبان فنلندی در لهجه‌های شرقی آن، و کلیسای لوتری. نیاکانشان در قرن هفدهم رسیدند. در سال ۱۶۱۷ پیمان استولبوو اینگریا را به سوئد واگذار کرد، یعنی دشت پست پیرامون رود نوا و ساحل جنوبی خلیج فنلاند. سپس دهقانانی از شرق فنلاند به روستاهایی نقل مکان کردند که نیمه‌خالی مانده بودند، چون جنگ و گریز ساکنان ارتدکس آن‌ها را تهی کرده بود. ایزوری‌ها و ووت‌هایی که ماندند نیز از اقوام فنیک بودند، اما ارتدکس بودند. دین به مرز عملی میان مردمانی بدل شد که زبان‌هایشان خویشاوندی نزدیک داشت. مهاجران در دو گروه آمدند که برای قرن‌ها قابل تشخیص ماندند، و هر کدام لهجه و پوشش خاص خود را داشتند. Äyrämöiset نام خود را از پارگان Äyräpää در برزخ کارلیا گرفتند، و Savakot از ساوو و دیگر بخش‌های شرقی آمدند. اینگریا در جریان جنگ بزرگ شمال دوباره به روسیه بازگشت، و پطر کبیر در سال ۱۷۰۳ در دهانه رود نوا سن‌پترزبورگ را بنیان نهاد. روستاهای فنلاندی به حومه یک پایتخت امپراتوری بدل شدند. آن‌ها شیر و لبنیات و نیروی کار فصلی را به شهر تأمین می‌کردند و جماعات لوتری خود را حفظ کردند.

قرن بیستم تقریباً آن‌ها را به عنوان یک ملت در سرزمین خودشان نابود کرد. در اوایل دهه ۱۹۳۰ جمع‌سازی کشاورزی شوروی به تبعید خانواده‌های به اصطلاح کولاک انجامید. سپس پاکسازی منطقه مرزی آمد. در جریان ترور بزرگ سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۳۸، مدارس فنلندی‌زبان و کلیساهای لوتری بسته شدند و بسیاری از مردان تیرباران شدند. در جنگ جهانی دوم، کسانی که در محاصره لنینگراد گرفتار شده بودند به شرق تبعید شدند. ده‌ها هزار نفر در مناطق اشغالی آلمان به فنلاند منتقل شدند، اما پس از آتش‌بس بیشترشان به اتحاد شوروی بازگردانده شدند و از اسکان در اینگریا منع شدند. خانواده‌ها در سراسر سیبری، آسیای مرکزی، کارلیا و استونی پراکنده شدند. بهبود دیر رسید. از سال ۱۹۹۰ فنلاند فنلندی‌های اینگری را به عنوان بازگشت‌کننده پذیرفت و ده‌ها هزار نفر پیش از بسته شدن برنامه برای متقاضیان جدید در سال ۲۰۱۱ به آنجا رفتند. روسیه در سال ۱۹۹۳ رسماً فنلندی‌های خود را توانبخشی کرد و کلیساهای لوتری در اینگریا بازگشایی شدند. امروز جوانان کمی لهجه‌های قدیمی روستایی را صحبت می‌کنند. در میان کسانی که در روسیه مانده‌اند، روسی غالب است و در میان کسانی که کوچ کرده‌اند، فنلندی معیار. هویت اکنون در زندگی کلیسایی، گروه‌های کرال، انجمن‌های فرهنگی و خاطرات خانوادگی از تبعید زنده است. بسیاری صریحاً می‌گویند که در فنلاند آن‌ها را روس می‌نامند و در روسیه فنلاندی.

فنوتیپ‌های معمول: فنلاندی‌های اینگریا

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ظاهرشان بسیار شبیه فنلاندی‌ها و سایر مردم شمال اروپا است، با پوست روشن، موهایی از بلوند تا قهوه‌ای، و چشم‌های روشن که رایج است. لباس روزمره‌شان مدرن است و با لباس روس‌ها، فنلاندی‌ها یا استونیایی‌هایی که در اطرافشان زندگی می‌کنند مشابه است. لباس‌های محلی سنتی منطقه‌ای عمدتاً در مراسم کلیسایی و فرهنگی دیده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره فنلاندی‌های اینگریا

فنلاندی‌های اینگریا به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی فنلاندی‌های اینگریا فنلاندی، از جمله گویش‌های اینگری فنلاندی (اورالی، فنی)؛ روسی اکنون زبان اول بسیاری است. است.

فنلاندی‌های اینگریا پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان فنلاندی‌های اینگریا لوتری انجیلی، که در گذشته وجه تمایز آنان از همسایگان ارتدکس بود؛ امروز اغلب از طریق کلیسای لوتری انجیلی اینگریا یا کلیسای فنلاند. است.