اروتیک تریوخان‌ها

زبان

روسی (هندواروپایی، اسلاوی شرقی)؛ در گذشته گویشی از ارزیایی (اورالی، موردوینی)

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های هندواروپایی

دین

مسیحیت ارتدوکس روسی، که از نظر تاریخی بر دین عامیانهٔ ارزیا لایه شده است

درباره تریوخان‌ها

تریوخان‌ها موردوین‌های ارزیا هستند که زبان خود را از دست دادند اما نامشان را حفظ کردند. این نام از تریوشوو گرفته شده است، روستای قدیمی و بخش روستایی جنوب نیژنی نووگورود که سکونتگاه‌های آنان در آن متمرکز بود. نزدیک به دو قرن است که این نام قومی بر مردمی با موقعیتی غیرعادی دلالت دارد: از نظر تبار و حافظه اورالی، در گفتار روسی، و در شیوه‌ی خودانگاره‌ی آنان کاملاً محلی.

ارزیاها یکی از دو شاخه‌ی اصلی موردوین‌ها هستند، قومی فینیک ولگایی. زبان‌های آنان اورالی است و از نظر خویشاوندی دور با فنلاندی و استونیایی مرتبط است و هیچ پیوند خانوادگی با زبان روسی اسلاوی‌ای که در اطرافشان رایج است ندارد. روستاهای تریوخان در لبه‌ی شمال غربی جهان موردوین قرار داشتند، در میان سکونتگاه‌های روسی محصور بودند، و این فشار تأثیر خود را گذاشت. در طول قرن‌های هجدهم و نوزدهم، گویش ارزیایی آنان جای خود را به روسی داد. آنچه باقی ماند جوامعی بود که مانند همسایگانشان سخن می‌گفتند، اما همچنان خود را موردوا می‌نامیدند و آداب ویژه‌ی خود را حفظ کردند. آنان نمونه‌ای نزدیک از قاراتای‌های تاتارستان‌اند، موردوین‌هایی که به جای آن به زبان تاتاری گرویدند.

تریوخان‌ها در سال ۱۷۴۳ وارد تاریخ روسیه شدند، هنگامی که یک کارزار تعمید اجباری که از مرکز اسقف‌نشین نیژنی نووگورود اداره می‌شد، شورش مسلحانه‌ای را در روستاهایشان برانگیخت. نیروهای نظامی آن را سرکوب کردند و پس از آن تغییر دین توده‌ای رخ داد. ارتدوکسی دین رسمی شد، اما بیشتر بر روی آداب کهن ارزیایی سایه انداخت تا آن را از میان ببرد. دعاهای جمعی همراه با غذای مشترک و نذورات، آیین‌های مربوط به مردگان، و احترام به ارواح خانه و مزرعه تا قرن نوزدهم در روستاهای تریوخان ادامه یافت و توجه مردم‌شناسان را جلب کرد. برای آن بازدیدکنندگان، این منطقه جایی بود که گذشته‌ی موردوین هنوز از پس یک ظاهر مسیحی نمایان بود.

امروز تریوخان‌ها بیشتر به صورت یک نام، یک تاریخ محلی و یک میراث خانوادگی در روستاهای اطراف تریوشوو زندگی می‌کنند. بیشتر فرزندان آنان مدت‌ها در آمارهای رسمی به سادگی به عنوان روس یا موردوین ثبت شده‌اند. تاریخ‌نگاران منطقه‌ای و یاد شورش ۱۷۴۳ این نام را زنده نگه می‌دارند. تریوخان‌ها در گفتار روسی شدند بی‌آنکه در شیوه‌ی خودانگاره‌ی خود کاملاً روسی شوند، و همین پایداری آرام دلیل آن است که هنوز شایسته‌ی صفحه‌ای مستقل‌اند.

فنوتیپ‌های معمول: تریوخان‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند سایر ارزیاها، تریوخان‌ها عموماً پوست روشن و اندام متوسط توصیف می‌شوند، با موهایی از بور تا قهوه‌ای و اغلب چشمانی روشن. لباس تشریفاتی قدیمی آنان از الگوی گسترده‌تر ارزیاها پیروی می‌کرد، یعنی پیراهن‌های کتانی سفید با تزیینات بافته‌شده و گلدوزی‌شده که با کمربند پوشیده می‌شد، و با گذشت زمان تأثیر فزاینده روسیه را پذیرفت. لباس روزمرهٔ امروز، پوشاک معمولی روسی مدرن است.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره تریوخان‌ها

تریوخان‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی تریوخان‌ها روسی (هندواروپایی، اسلاوی شرقی)؛ در گذشته گویشی از ارزیایی (اورالی، موردوینی) است.

تریوخان‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان تریوخان‌ها مسیحیت ارتدوکس روسی، که از نظر تاریخی بر دین عامیانهٔ ارزیا لایه شده است است.